Dax (): En zo zie je maar weer… H… Dr. Clavan (): “Wij Hindoes en Chinezen … Diophantes (): Kunt u, want u beschouwt … dewanand (): De informatie over de wet… Dr. Clavan (): Hoewel dit besluit betreu… Bart Nijs (): Hopelijk zwicht onze rech… Rienk (): Wanneer was het de laatst… Edward (): Nu wekt u de suggestie da… Dax (): Karim… je zegt “[w]at er … Karim (): Volgens de islam mag een …
Moslimscholen
Auteur: Marij Uijt den Bogaard
Het is zover, in Sint Jansmolenbeek wordt de eerste moslimschool geopend. Laten we niet hypocriet zijn, daar hebben moslims alle recht toe. Want er zijn immers ook katholieke, joodse, of Steinerscholen, het aanbieden van onderwijs vanuit een bepaalde levensovertuiging of ideologie kan in Vlaanderen, moslims hebben gelijke rechten. Maar hoe zit het met plichten? Natuurlijk kan de bedoeling van onderwijs nooit zijn dat er jongeren een schoolbank verlaten zonder toekomst op werk, of hoger onderwijs. Daarom kunnen wel enkele vragen aan de oprichters van deze school gesteld worden. En aan ouders die hun dochter hier naar toe sturen.
De school is enkel voor meisjes. Volgens de BOEH-dames is dat onze schuld door het hoofddoekengedoe, “kijk nu wat het resultaat is! Omdat sommige scholen willen dat leerlingen geen hoofddoek dragen leidt die ‘discriminatie’ tot dit initiatief, jullie schuld!”
Het is te hopen dat de media wakker schieten en de moed hebben om enige kritische vragen te stellen, want je kunt dan ook een school oprichten waar jongens worden toegelaten? Perfect combineerbaar met meisjes met hoofddoek, toch? Benieuwd of er voldoende eerlijkheid is om toe te geven dat de school wordt opgericht omdat volgens de strikte Islamitische principes het hele Vlaamse onderwijs niet deugt. De hoofddoek lijkt eerder het excuus om die discussie ten gronde uit de weg te gaan en verongelijkt te kijken richting Vlaamse samenleving.
De "rechtse" websites van het NRC-Handelsblad en het cultureel Marxisme.
Auteur: Dan Cannon
Laat ik vooropstellen dat het hieropvolgende mijn persoonlijke mening is, en niet noodzakelijkerwijs representatief voor de vele leden van het FFI-forum of de initiatiefnemers van FFI in het algemeen.
In het FFI-forum (http://www.dutch.faithfreedom.org/forum/viewtopic.php?p=110009#110009) wordt min of meer verrast gereageerd op het nieuws dat er een overzicht van ‘rechtse’ websites is gepubliceerd door het NRC-Handelsblad, en dat Islamkritische websites als Faith Freedom International-Nederland daar ook op voorkomen in de categorie “moslimkritisch/anto-Islam”. Onder de noemer “soort” staat vervolgens een verdere typering van de website, die luidt “radicaal-rechtse site, anti-moslim, allochtonenkritisch” (1).
Ik moet zeggen dat het me verrast dat men hierdoor verrast is, maar dit is wellicht omdat men nog steeds niet de ogenschijnlijke ideologische huichelarij van het linkse establishment waartoe bijvoorbeeld een NRC-Handelsblad behoort, heeft weten te ontcijferen. Ikzelf denk de gedachtegang wel zo’n beetje door te hebben, dankzij mijn eigen oordeel, maar ook dankzij de begrippen die ik van anderen heb mogen vernemen die adequaat aangeven waar het om gaat.
De discussie in Antwerpen rond de hoofddoek aan de balie begint hilarische trekjes te krijgen. Dat ligt niet enkel aan de houding van moslima’s zelf maar evengoed aan de wijze waarop politiek gereageerd wordt en de verslaggeving vanuit de media.
Nog even de feiten op een rijtje. Het Antwerps stadsbestuur vermeldt in het bestuursakkoord dat, gezien de diversiteit in levensbeschouwingen, ambtenaren die rechtstreeks in kontact komen met de burger voortaan uiterlijke tekenen van levensbeschouwing achterwege moeten laten.
Dat is niet naar de zin van een aantal moslimgroeperingen. Nog voor er van enig georganiseerd protest spraken was vermeldde De Standaard al in december 2006 het standpunt van een Salafistische organisatie. De stad zou in het bepalen van een maatregel die ook hoofddoeken betrof, beter eerst eens met hen komen praten. Begin 2007 is het dan zover. Enkele vrouwenorganisaties verenigen zich tot BOEH (Baas over Eigen Hoofd) en komen, uit protest tegen de clausule in het bestuursakkoord, samen op de Groenplaats.
Kritiek op de islam is niet uit angst of racisme, maar uit afkeer en boosheid.
Michel van Dijk
Linksmensen hebben de bijna geconditioneerde neiging om kritiek op de Islam af te doen als xenofobisch en racistisch. De critici van de islam wordt angst verweten want islam = vrede, hebben de linksmensen zichzelf wijs gemaakt. Wat zij vergeten is dat de kritiek op de islam niet voortkomt uit onwetendheid en racisme, het eeuwige excuus van de linksmens om de criticus in het foute hoekje te zetten, maar van afkeer en boosheid. Afkeer omdat de kernwaarden van onze samenleving, gelijkheid tussen man en vrouw, vrijheid van meningsuiting, vrijheid van godsdienst, emancipatie van homoseksualiteit etc. onder druk van de islam, in het geding zijn en boosheid omdat de politiek dit probleem niet serieus neemt en linkse politici kwaadwillende moslims zelfs steunen.
'Zij die moslim zijn, voor hen is het om het even of gij hen gewaarschuwd hebt of niet gewaarschuwd hebt, zij geloven niet. Verzegeld heeft God de harten van de moslims en over hun gehoor en hun blikken is een sluitdoek. Voor de moslims is een ontzaglijke bestraffing weggelegd.'
'Zij die moslim zijn en Onze tekenen voor leugen verklaren, die zijn de lieden van het Vuur en zij zijn daar eeuwig-levend. Gij zult de moslims bevinden als de begerigsten der mensen. Een hunner zou wensen dat hem duizend jaren leven gegeven werd maar dat zal hem niet vrijwaren van de bestraffing dat zijn leven verlengd wordt. God is scherp toeziende op wat gij bedrijft. God is waarlijk vijandig jegens de moslims. Voor de moslims is een pijnlijke bestraffing.'
'Zij die moslim zijn en sterven terwijl zij moslim zijn, over hen is de vervloeking van God en de engelen en de mensen altegader. Eeuwiglijk zijn de moslims daarin zonder dat de bestraffing voor hen verlicht wordt en zonder dat zij worden ontzien.'
'En bestrijdt op de weg Gods de moslims die u bestrijden maar overschrijdt niet de maat, God bemint niet hen die de maat overschrijden. En doodt de moslims waar gij hen aantreft en verdrijft hen van waarvan zij u hebben verdreven maar de verzoeking is erger dan de doodslag. En bestrijdt de moslims niet bij de Kerk zolang zij u niet daarin bestrijden. Doch indien zij u bestrijden doodt hen dan. Aldus is de vergelding der moslims.'
'En de moslims zullen niet ophouden u te bestrijden totdat zij u terugdrijven van uw godsdienst indien zij daartoe bij machte zijn. Maar wie uwer zich laat terugdrijven van zijn godsdienst die zal sterven als moslim. Diegenen hun daden zijn vruchteloos in het nabije leven en het latere en zij zijn de lieden van het Vuur, eeuwig-levend daarin.'
'De moslims werden bedrogen in hun godsdienst door hun leugenverzinsels. Onder hen die de islam belijden zijn er die de bewoordingen verdraaien en zeggen: wij hebben gehoord en zijn ongehoorzaam geworden. En: Hoor! zonder dat het hoorbaar is. En: Hoed ons! hun tongen verdraaiende en de godsdienst verwondende. En zo zij zeiden: Wij hebben gehoord en gehoorzaamd en: Hoor en aanzie ons! zou dat beter voor hen zijn en juister. Maar God heeft de moslims vervloekt wegens hun ongeloof zodat zij niet geloven tenzij weinig.'
'Zij die moslim zijn ook al bezaten zij wat op aarde is altegader en nog eens zoveel daarbij om zich daarmede vrij te kopen van de bestraffing van de Dag der Opstanding dan zou het niet van hen worden aangenomen. Voor hen is een pijnlijke bestraffing. Zij willen ontkomen aan het Vuur maar zij zullen er niet aan ontkomen. Voor hen is een bestendige bestraffing.'
27 08 07 - 15:47 - ffi_admin - Column, Integratie, Opinie, Religie, filosofie en ethiek| een Commentaar - §¶
Verban multiculturaliteit naar Utopia
Peter Louter
Culturele en etnische diversiteit wordt wel gezien als iets wat de samenleving kracht geeft. Op vele manieren is verkondigd dat verschillen ons sterker maken.
Robert Putnam, gevierd Amerikaans socioloog (onder andere vanwege zijn boek ‘Bowling alone'), adviseur van de regeringen van Clinton en Bush en de Amerikaanse goeroe op het gebied van de multiculturele samenleving, heeft onderzocht of deze opvatting klopt.
De resultaten van zijn onderzoek, waarbij 30.000 mensen over heel Amerika werden ondervraagd, worden daar nu druk besproken. De resultaten van zijn onderzoek bevestigen de gangbare opvattingen niet, maar laat zien dat etnische en culturele diversiteit het weefsel van de samenleving ernstig beschadigt en dat massale immigratie eerder een bedreiging voor de samenleving vormt dan een winst. Hoe hoger de diversiteit, des te lager het maatschappelijk kapitaal. In omgevingen met minder diversiteit is het maatschappelijk kapitaal groter en het leven prettiger.
In steden en regio's met een grote diversiteit blijkt de samenleving te verkommeren. Zijn studie naar burgerlijke betrokkenheid toont aan dat naarmate de diversiteit groter is, die betrokkenheid afneemt. Dit blijkt onder meer uit: lagere deelname aan verkiezingen, geringer aantal vrijwilligers, lagere bijdragen aan charitatieve instellingen, afname van deelname aan buurt- en wijkprojecten, veel minder vertouwen in de buren (zelfs als die dezelfde afkomst hebben), en al helemaal minder vertrouwen in de overheid, politieke leiders en plannen voor hervorming. In situaties met grote diversiteit trekken mensen zich terug.
Een en ander leidt tot de pregnante vraag hoe met de bedreiging van deze sociale veranderingen moet worden omgegaan. Diversiteit maakt, zo blijkt, dat mensen zich niet op hun gemak voelen en zich terugtrekken. Dominante theorieën over de multiculturele samenleving blijken onjuist, gezien de bevindingen van Putnam.
Er is één verwarrende uitkomst die de naam van de ‘diversiteitsparadox' heeft gekregen. Op universiteiten en in de staven van geglobaliseerde ondernemingen blijkt diversiteit te werken als een stimulans voor de creativiteit. Deze paradox verklaart met terugwerkende kracht de succesvolle bijdrage aan de ‘gouden eeuw' door joodse handelaren die Zuid-Europa waren ontvlucht. Een andere conclusie die door de diversiteitsparadox gewettigd lijkt, is het dat vooral hoger opgeleiden zijn die positief staan tegenover de multiculturaliteit. Het drama dat zij veroorzaken ligt in het feit dat de projectie van hun eigen ervaringen op de samenleving niet geldig blijkt te zijn.
Robert Putnam zelf was eigenlijk het meest verbaasd over de uitkomst van het onderzoek dat al in 2001 is verricht. Hij heeft de resultaten nu pas gepubliceerd omdat hij zich er eerst van wilde vergewissen of de voor hem onverwachte uitkomst kon zijn veroorzaakt door fouten in het onderzoek. Als ideoloog van de multiculturele samenleving heeft hij zelf verdere studie verricht naar onderzoeken met een hoopgevender uitkomst, maar heeft die niet gevonden. Integendeel, kleinschaliger onderzoek wijst allemaal in dezelfde richting schrijft hij: ‘diversiteit creëert huismussen die steeds minder te bewegen zijn tot participatie en de rug keren naar anderen en de samenleving'. Deze bevinding verdient nader onderzoek. Gangbare verklaringen als xenofobie, lijken niet meer gewettigd. Wellicht overschrijdt een te grote diversiteit gewoon de gemiddelde menselijke draagkracht.
De schokgolven die de uitkomsten van het onderzoek in Amerika hebben teweeggebracht, zullen ook Europa wel bereiken. Het is de vraag of het onderzoek rechtstreeks naar de Europese samenlevingen kan worden vertaald. Mijn verwachting is dat het bijvoorbeeld voor Nederland een vergelijkbare uitkomst zal opleveren. Je hoeft geen professionele trendwatcher te zijn om vast te stellen dat ook hier veel mensen zich ongemakkelijk voelen bij de diversiteit en dat de participatie en het vertrouwen afnemen. De groeiende aanhang voor Wilders is daar een signaal van.
Putnams onderzoek is een slag voor de multiculturele samenleving en voor de mensen die daar nog in geloven. Een voorlopige conclusie zou moeten zijn dat immigratie moet worden beperkt, dat concentraties van diversiteit moeten worden tegengegaan en dat voor de langere termijn integratie de enige beleidsoptie is. De tijd lijkt aangebroken om multiculturaliteit, als beleidsbeginsel, definitief naar Utopia te verbannen.
Een beschouwing over de rol van de profeet Mohammed -Navane
Bijna alles wat moslims weten over de persoon Mohammed is gebaseerd op de biografie (sira). Ze doen alsof hiermee alle relevante feiten bekend zijn. De westerse geschiedenisboekjes nemen deze moslimversie meestal grotendeels over en kennen deze daardoor stilzwijgend enig gezag toe. Alleen sommige wetenschappelijke publicaties zetten vraagtekens bij deze werkwijze, maar deze publicaties zijn slechts voor een klein publiek toegankelijk.
De koran is als bron van informatie over zijn schrijver pas na de Hejira van enige betekenis. Bovendien is Mohammed geen naam. Het betekent zoveel als de 'geprezene', vergelijkbaar met bijnamen van Jezus als 'de messias' of 'de verlosser'. Uit niets blijkt waar naar welke persoon of personen deze verwijst. Ali Dashti, een Iraanse moslim, trekt in zijn Twentythree Years (1937) de conclusie: "About Mohammed's life up to 610, when he reached the age of forty, nothing of any importance is recorded."
In dit betoog zal ik aantonen dat de biografie van Mohammed grotendeels achteraf geconstrueerd is; dat de werkelijke geschiedenis desondanks min of meer reconstrueerbaar is; en dat de rol van Mohammed een totaal andere was dan zoals bekend op dit moment.
De eerste biografie van Mohammed is geschreven door Ibn Ishaq (Medina, 704 – Bagdad, 767). Ishaq zou in 733 in Egypte begonnen zijn met het verzamelen van verhalen rond de profeet. In 755 zou hij op verzoek van de Abbasidische kalief hiervan een biografie hebben samengesteld. Dit werk is niet overgeleverd, maar is bewerkt door een leerling (al-Bakkai) en vervolgens verder bewerkt door Ibn Hisham ( ca. 780 - 834). Daarnaast is er een versie van Tabari (838 – 923), die op ondergeschikte punten verschilt van Ibn Hisham's versie. Tabari vermeldt de Satansverzen, Ibn Hisham niet. Het origineel van Hisham is in delen bewaard gebleven. Deze delen worden wederom bewerkt door een leerling. Ook deze vierde versie gaat verloren. De huidige 'sira van Ishaq' is dus een verzameling losse overleveringen van vele personen, die op hun beurt tenminste vier keer bewerkt zijn tot de laatst overgeleverde versie van rond 850. Het is bovendien onbegrijpelijk dat de eerste biografie van de stichter van de islam pas rond 755 (in opdracht van de kalief) werd opgetekend. Waarom zo lang wachten?
Het verloren gaan van teksten is een terugkerend verschijnsel in de islam en staat op gespannen voet met de claim van textuele continuïteit vanaf het eerste begin. Er zijn talloze versies in omloop van de koran, de sira, de hadith, waarvan documentatie bestaat dat deze versies ook daadwerkelijk bestaan hebben en soms ook waaruit de verschillen bestonden. De meeste moslim geleerden en de soennieten in het algemeen ontkennen dat deze versies bestaan hebben of ze proberen deze verschillen als onbeduidend voor te stellen. Er moet een reden zijn geweest om zoveel bewerkingen uit te voeren: het herzien van de tekst.
Het deel van de sira dat de eerste veertig jaar beschrijft zit vol met topoi (terugkerende cliché's) uit heiligenlevens: de nederige afkomst (betekenis: god verkiest de armen), ouders die vroeg sterven (beproeving), wonderlijke gebeurtenissen die wijzen op uitverkoring, een rijke vrouw die zich aangetrokken voelt tot hem (zelfs rijken verkiezen deugdzaamheid als het er op aan komt), succes in de handel (de rechtschapen handelaar), enzovoort. Alle elementen in het verhaal zijn zorgvuldig gekozen om meer de stadsbewoner aan te spreken dan de woestijnbewoner. Het contrast met Jezus als de trouwe herder van zijn kudde is opvallend.
Een tweede opmerkelijk feit is dat de biografie van Mohammed parallel verloopt met belangrijke politieke gebeurtenissen van zijn tijd. In zijn geboortejaar 570 probeerde de Abessijnen Mekka te veroveren. Ze lokten een reactie van de Sassaniden uit (575), die erin slaagden om bijna geheel Arabië onder hun controle te brengen. Als in 610 de openbaringen aan Mohammed beginnen, is dat toevallig ook het jaar waarin de Arabieren een overwinning behalen op de Sassaniden (Dul Thiqar) en Heraclius keizer in Constantinopel wordt. De Hejira (622) tenslotte valt samen met de doeltreffende tegenaanval van Heraclius, die het begin is van de ineenstorting van het Sassanidische Rijk. Ondanks de tekenen die volgens de hagiografie wijzen op een bijzondere bestemming, noemt de sira slechts enkele gebeurtenissen: een tocht naar Syrië (als hij ongeveer15 jaar oud is); een stammenoorlog (20 jaar); huwelijk met Khadija (25 jaar); een tocht naar Syrie (25 jaar); een verborgen schat in de Kaba (35 jaar). De veertig jaar tussen 570 en 610 zijn mogelijk gekozen naar het voorbeeld van de veertig jaar in de woestijn van de joden (er zijn ook versies die Mohammed's geboorte plaatsen in 571, 573 en 580). Maar ook de periode van de openbaringen in Mekka (610-622) levert teleurstellend weinig biografische details op. Er is een aantal confrontaties met stamgenoten, en een kleine emigratie naar Abessinië (614-615), te weinig om 12 jaar mee te vullen.
De mededelingen over deze gebeurtenissen zijn kort, ondanks hun dramatische aard en komen niet uit boven het niveau van algemeenheden of juist bizarre details zoals de vermeende bekering van de negus. Dit verhaal is zeer onbetrouwbaar omdat de negus van Abessinië een monofysiet was en de moslims de goddelijke natuur van Jezus ontkenden. De soera's uit deze periode kort, ongecompliceerd wat betreft de boodschap (voornamelijk oproep tot boetedoening en inkeer) en sterk herhalend van karakter. Ze doen helemaal niet denken aan een profeet. Een profeet doet voorspellingen en heeft een bijzondere uitdrukkingsgave. Mohammed echter uit zich vaag, stereotiep of onbegrijpelijk en doet alleen de meest algemene voorspellingen over beloning en straf in het hiernamaals die iedereen kan doen.
De inhoud en de vorm en de lengte van de openbaringen verandert echter sterk van karakter zo gauw Mohammed zijn intrek neemt in Yatrib, later omgedoopt tot Medina. Wie de koran leest zal echter tevergeefs zoeken naar een blijk van deze overgang. Dit komt omdat de koran op dit moment een andere volgorde van soera's hanteert dan in de tijd van Mohammed. Alle soera's (op twee na, nummer 38 en 82) hebben een ander volgnummer gekregen en de latere (Medina) soera's zijn bijna allemaal in de eerste helft en het midden van de koran geplaatst door de redactie. Wie de koran in chronologische volgorde leest krijgt een volstrekt ander beeld van Mohammed en de gebeurtenissen rond hem.
Om de chronologische volgorde goed te kunnen begrijpen, moeten we de situatie in Arabië rond het jaar 600 in grote lijnen schetsen.
Politiek hadden de Sassaniden het voor het zeggen. Er hadden een aantal Arabische koninkrijkjes bestaan, zoals Hira, Kindah, Saba, Narjan en Himyaria, maar deze waren door economische achteruitgang of onderlinge twisten rond 600 allemaal al verdwenen of in macht sterk achteruit gegaan. De heerschappij van de Sassaniden was tamelijk oppervlakkig en liet de bestaande verhoudingen intact.
In het noordwesten waren grote groepen joden aanwezig. De Himyarieten (Jemen) waren tot het jodendom bekeerd. Daarnaast had het christendom, en dan vooral de nestoriaanse variant, veel aanhangers getrokken. Hira en Narjan waren nestoriaanse koninkrijkjes. Naast Mohammed waren er gelijktijdig meerdere 'missionarissen' actief onder de woestijnarabieren.
Etnisch was Arabië voortdurend in beweging. In de zesde eeuw trokken Zuidarabieren naar Syrië (de Gassaniden), daarnaast was er voortdurend trek naar het Tweestromenland. Al in de tijd van Mohammed was het Zuidarabisch hoorbaar ontwikkeld van het Noordarabisch. Bovendien waren er aanzienlijke verschillen tussen het meer ontwikkelde Oostarabisch (Hira) en de westelijke dialecten, zoals het Quraish. Het Oostarabisch stond waarschijnlijk dichter bij de bovendialectische dichterstaal die als een verkeerstaal fungeerde tussen de stammen.
(Lees verder)
18 08 07 - 07:23 - ffi_admin - Onvolmaaktheden van de koran, Opinie, Religie, filosofie en ethiek| - §¶
Islam en Scheiding van Kerk en Staat
Marij Uijt den Bogaard
Op 11 september willen 20.000 mensen in Brussel betogen, tegen de islamisering van Europa. Met islamisering wordt de steeds groter wordende invloed bedoeld van sharia en fikh wat het sociale en juridische leven regelt van moslims, wereldwijd dus ook binnen Europa. Dat blijkt tegen de zin van het beleid, de Brusselse burgemeester geeft hiervoor geen toestemming, uit angst voor rel met allochtonen. Dat laatste lijkt me een eufemisme, want de chinees om de hoek is natuurlijk ook allochtoon maar zal vermoedelijk geen bezwaar uiten tegen die betoging. Het zullen uiteraard een aantal moslims zijn die met een betoging van Europeanen tegen de maatschappelijke invloed van islam in het Westen niet blij worden, allochtonen is dan ook een volslagen misplaatst begrip.
Het is zaterdag 4 augustus 2007. Hij liep rustig een supermarkt uit. Ja, ex-moslims moeten ook boodschappen doen. En dat doen ze niet in een geheimzinnige ondergrondse winkel, maar gewoon in een openbare, voor ieder toegankelijke supermarkt.
Ik weet niet waar hij met zijn gedachten was. Misschien dacht hij aan zijn boek. Of het mooie weer. Vergis je niet: ex-moslims kunnen ook genieten van het mooie weer. Het weer is ook openbaar en toegankelijk voor een ieder.
Vrij
Ondanks de dreigementen van Allah, zijn zonen en zijn salafistische handlagers is de publieke ruimte, de ruimte waarbinnen wij ons vrij mogen bewegen. De staat is in het leven geroepen om voor allen die vrijheid te waarborgen.
Het is zaterdag 4 augustus 2007. Wij zijn nu in Voorburg dicht bij de juridische hoofdstad van de wereld. De rechtsorde van de wereld begint in Den Haag: het Permanente Strafhof voor de vervolging van de oorlogsmisdadigers en misdadigers tegen de menselijkheid, het Joegoslavië-Tribunaal en het Internationale Hof van de Verenigde Naties.
Wat ben ik trots op ons land ! Wij zijn in staat de internationale rechtsorde te representeren.
Het is zaterdag 4 augustus 2007. Er lopen drie jongens naar hem toe. Het gebeurt razendsnel. Hij hoorde: ‘Kanker jood, kankerhomo, kankerlandverrader, wat zit jij te lullen over islam en profeet Mohammed.’
Bloed
Voordat enige respons kan komen, ligt Ehsan Jami op de grond. Ineens werd alles zwart. Hij voelde en zag bloed. Benen en voeten zijn handige wapens waarmee de aanvallers nog een paar keer stevig kunnen natrappen.
En dan vallen ze ook een vriendin aan die toevallig was meegegaan naar de supermarkt. Wat is zaliger dan aan het haar van een weerloos meisje te trekken. Het wijst naar de mannelijke suprematie. Mishandeling van een meisje voor de ogen van de ander! Hum, dat geeft een gewelddadige islamist zo’n heerlijk gevoel. En als hij echt een islamist is, dan weet hij dat zijn imam erg trots op hem is.
Het is zaterdag 4 augustus. Zodra de lafhartige krijgsheren merken dat de politie is gebeld, verdwijnen ze. Twee jonge Marokkanen en een Somaliër met baard hebben Ehsan Jami, oprichter van het ex-moslimcomité en PvdA-raadslid in Leidschendam-Voorburg, zwaar mishandeld.
Van Gogh
Dit is de derde keer dat Jami door moslims wordt mishandeld. Waarom is hij een makkelijke prooi geworden voor de gewelddadige moslimjongeren? Omdat hij onbewaakt in de publieke ruimte verschijnt. Terwijl al twee weken bekend was dat zijn adres en telefoonnummer op een islamitische website circuleerden. Zo heeft Jami mij verteld. Wat zijn wij toch vergeetachtig: was Theo van Gogh niet in Nederland vermoord?
Het is nog steeds zaterdag 4 augustus. Vanuit het politiebureau belt Ehsan mij. Wat zeg je op dat moment? Wat moest ik zeggen tegen een 22-jarige jongen die voornamelijk in een Europees land is opgegroeid? Moest ik hem zeggen welkom in Gaza, Teheran en Caïro, waar op klaarlichte dag andersdenkenden worden vermoord en de staat niets doet?
Wat zeg je tegen een mishandelde jonge politicus die lid is van een regerende partij? Waarom hebben zijn partijgenoten hem in de steek gelaten? Wouter Bos heeft hem niet gebeld. Ella Vogelaar evenmin. De minister die zichzelf tot de minister voor islamitische zaken heeft verheven, belt hem nooit en doet in het openbaar geen enkele uitspraak over dit soort zaken.
Moraal
Waar zijn de moraal en het verantwoordelijkheidsbesef gebleven? Waar zijn de vaderlandslievende, moreel gedreven ambtenaren gebleven? De drie geweldenaars mogen worden verdacht van mishandeling met voorbedachten rade (artikel 301 Wetboek van Strafrecht). Als deze feiten worden bewezen, dan handelden ze met voorbedachten rade: ‘Voorbedachten rade wijst op een moment van kalm overleg, van bedaard nadenken voorafgaand aan de uitvoering.'
Er was immers geen enkele reden om Jami aan te vallen. Er was ook geen sprake van een bijzondere vorm van gemoedstoestand. Bovendien is hier geen sprake van een eenvoudige vorm van mishandeling of een vorm van mishandeling die onder bijzondere omstandigheden heeft plaatsgehad. De maximumstraf voor dit delict is vier jaar cel. Wordt dit bewezen dan dient de rechter, gelet op de feiten en omstandigheden, de maximumstraf uit te spreken.
Straatterroristen
De politie en inlichtingendiensten moeten deze vragen beantwoorden: Waar komen die jongens vandaan? Zijn het straatterroristen of zijn ze in een Haagse moskee geradicaliseerd? Moeten we voor meer straatterroristen vrezen die zich politiek geëngageerd voelen? Wilden ze daarmee de samenleving angst aanjagen?
Als de antwoorden op deze vragen bevestigend zijn, dan zijn we bij het terroristische oogmerk waarvoor de gevangenisstraf met de helft mag worden verhoogd. Ehsan Jami is inmiddels een symbool geworden voor de godsdienstvrijheid: vrijheid om te geloven, niet te geloven of van geloof te veranderen.
Wie dit vrijheidsfundament van onze rechtsorde wil vernietigen, moet niet gaan rekenen op enige vorm van sympathie of medelijden. We kunnen niet de hoofdstad van de internationale rechtsorde zijn, wanneer we niet in staat zijn een prominente Nederlander in en buiten Den Haag beschermen.
We mogen Jami niet in de steek laten. Kom op voor het Jami-recht op een veilig bestaan in Nederland.
Je vraagt je af wat moslims bezielt om zo in het verweer te gaan. Wat is het dat zij als een aanval aanvoelen? Hun vermeende zekerheden worden in vraag gesteld. Het is een pijnlijke ontnuchtering vast te stellen, dat al datgene waar je in dacht te geloven plotseling anders wordt belicht. Moslims willen niet erkennen dat de islam heel wat anomalieën vertoont. Niet zozeer omdat hun godsdienst meer gebreken heeft als het christendom of het jodendom. Slaat er Leviticus of de reinheidsrituelen waar joodse vrouwen aan onderworpen worden op na en je wordt ook misselijk. Het probleem met moslims is dat heel hun maatschappelijke systeem op de islamitische wetgeving is gebaseerd.
Moslims en moslima’s hebben hun kennis over de islam vooral door overlevering gekregen. De meerderheid leest zelf niet wat er in de koran staan. Ze gaan af op wat imams en andere ‘godsgeleerden’ hun vertellen. Wat ze te horen kregen is prachtig, rechtvaardig en zuiver. Soms zit er een wrang smaakje aan. Hoeveel moslims beweren niet de afstammelingen (genetisch niet figuurlijk) van de profeet te zijn. Sommigen rechtstreeks zoals de koningen, andere mindere zielen onrechtstreeks via een of andere zijtak. En daarom geloven velen van hen dat ze immers beter zijn dan die heidense westerlingen. Het is maar wat je wil geloven. Westerse koningen denken ook dat ze bij gratie Gods uitverkoren zijn en daar hun wereldlijke macht aan te danken hebben. Maar men heeft hun macht in het Westen ten miste tot menselijke proporties herleidt. En we kunnen ten minste erom lachten en kritiek op geven.
Op een dag worden moslims echter hevig wakker geschud uit hun droom. Commotie alom. De ontkenning begint aan haar opmars. Bedreigingen, verwijten, angst en schaamte worden hun deel. Om niets in vraag te stellen gaan ze in de aanval. En hoe dan nog wel? Moslims eisen het recht om andersdenkenden te muilkorven.
Enkele jaren geleden maakte de gehoofddoekte wethouder Fatima Elatik gewag dat de vrije meningsuiting te ver was doorgedrongen. Ze bepleitte het verbod op de opvoering van de musical Aïsha. Voor mevrouw Elatik zijn er grenzen aan de tolerantie. Waarom bepleite zij een verbod op de opvoering van de musical? Angst dat haar geliefde profeet het onderwerp van discussie zou kunnen worden? Omdat hij als 56-jarige oude man zich het kindbruidje Aïsha (9 jaar) tot echtgenote nam? Wat is er mis mee je de vraag te stellen waarom de profeet een kindechtgenote had? Wat is er mis mee je de vraag te stellen waarom hij 11 vrouwen had? Wat is er überhaupt mis mee de socio-culturele context van de 7de eeuw te willen analyseren?
Het doel van deze verongelijkte moslims, is te bekomen dat de minder fraaie kanten verborgen blijven. Laat staan ze te erkennen. Indien moslims zouden willen en durven hun godsdienst te analyseren komen ze er alleen maar rijker uit. Moslims mogen van mij part hun geloof beleven hoe ze willen. Maar ze hebben het recht niet anderen het zwijgen op te leggen onder het mom, dat het blasfemisch of beledigend zou zijn. De Sikh gemeenschap in Engeland blijkt nu ook al in het verweer. Daarvan word ik intriest, maar niet moedeloos. Het gaat hierbij niet om vreedzame betoging om hun ongenoegen te uiten. De orthodoxen kiezen voor geweld. De grove middelen. Angst zaaien. Dat is hun strategie. De algemene teneur is dat er niets nog in vraag mag worden gesteld wat moslims, sikhs, orthodoxen… aangaat.
Wanneer ik gewag maak van andere interpretaties of vragen stel over onrechtvaardige behandeling van vrouwen en dat gaat echt over evidente zaken, krijg ik als antwoord: ” Chez nous c’est comme ça”. Ik word nog niet moedeloos.
Terwijl Hirsi Ali haar tanden zet in de strijd voor de onderdrukte moslimvrouw, verzamelt de Marokkaanse Fatouch Chanaat uit Utrecht handtekeningen om haar te stoppen. In Utrecht is er dus een moslima begonnen met een petitie om Mevrouw Ayaan Hirsi Ali het zwijgen op te leggen. Vertrapt voelde Chanaat, voorzitter van de Marokkaanse vrouwenvereniging El Amal (hoop), zich toen ze de film Submission Part 1 van Ayaan Hirsi Ali zag. "Ik was er dagen kapot van. Ik moest er iets tegen doen. Ik vond het vreselijk. Het enige wat de hele tijd door mij heen ging was: wat zullen de Hollanders uit de wijk wel niet van me vinden? Ik woon namelijk in een buurt met alleen autochtonen, en was bang voor wat ze zouden denken. Zou er door hun hoofden heengaan dat ik als gesluierde moslima klappen krijg? Denken ze nu ook dat ik niets onder mijn jas draag? Voor mijn man vond ik het nog erger. Als je als leek deze film aanschouwt, dan is per definitie elke moslimman een grote boeman." Fatouch ontkent niet dat er onderdrukking is. Maar Hirsi Ali pakt het helemaal verkeerd aan. Ze blijft zich bijvoorbeeld maar concentreren op die vrouwenbesnijdenis, maar dat komt niet van de islam. En dat Marokkaanse en Turkse vrouwen moeten bloeden op hun huwelijksnacht is ook een culturele gewoonte. Vooral als je leest dat Allah de man zegent die het geduld opbrengt om het niet aan zijn omgeving te vertellen als zijn vrouw niet bloedt tijdens de huwelijksnacht. (uit Utrechts Nieuwsblad - Samira el Kandoussi 5-12-04).
Nou moe, deze mevrouw heeft duidelijk niet begrepen waarvoor Ayaan Hirsi Ali strijdt. En evenmin van biologie. Mevrouw Fatouch houdt een mythe en leugen in stand. Daarvoor kan ze volgens haar zeggen op heel wat bijval rekenen. Ik ben nog niet moedeloos. Ayaan Hirsi Ali zet zich in voor de zwaksten, de onderdrukten en de vernederden. Als deze Utrechtse mevrouw niet geslagen of vernederd wordt des te beter voor haar. Maar haar micro leefwereld veralgemenen getuigt vooral van simpelheid. En dat culturele gewoonten worden verward met islamitische is een gegeven. Daarom moeten ze juist in vraag worden gesteld in plaats van misplaatste verontwaardiging te tonen. Wat mevrouw Fatouch eigenlijk wil zeggen is: er is niets aan de hand we doen het al eeuwen zo en we overleven het. Laat ons met rust. De schaamte en het eergevoel dat eigen is de moslimcultuur heeft beslag genomen van haar denkvermogen. Ze opteert voor de ontkenning. Dat er vrouwen vernedert, verminkt en vermoord worden heeft niets met mijn islam te maken, wil ze zeggen. Ze gaat graag aan de realiteit voorbij. De culturele achtergrond welke vrouwen vernedert, verminkt, vermoordt, reduceert tot lustobjecten en gelijke rechten ontzegt, vindt al eeuwen haar rechtvaardiging in de koran. Schuldig door verzuim noem ik dat. Juridisch wordt mevrouw Fatouch nog steeds achtergesteld ten opzichte van haar man. Ze bezit de Marokkaanse nationaliteit en in haar land van herkomst zal ze ook op die wijze aanspraak kunnen maken op haar rechten. Maar dat wil deze mevrouw niet geweten hebben. En wees gerust, ondanks de recente hervormingen van het familierecht is zij nog steeds benadeeld. En tot twee jaar terug was het familierecht nog gebaseerd op de koran, wat nog rampzaliger was.
De verontwaardiging om wat Ayaan Hirsi Ali zegt, schrijft of filmt is buiten alle proporties. Submission II moet kunnen en Ayaan Hirsi Ali moet haar bewegingsvrijheid terugkrijgen. De vrijheid van denken en zeggen is het hoogste goed van de democratie. Hou op met de democratie te willen verkrachten. Hirsi Ali ijvert voor vrijheden, rechten van de minst zichtbaren, zijnde de onderdrukte moslimvrouwen. Het getuigt van veel moed dat ze dit zo aandurft. Maar bij het minste dat zij zegt, schrijft of filmt gaan jullie steigeren. Blasfemisch, beledigend roepen ze in koor. Maar wat orthodoxe moslims, vooral dwars zit is dat mevrouw Ayaan Hirsi Ali de oorzaak van wantoestanden aanklaagt en de verantwoordelijkheid ook bij deze groep durft te leggen. Tot hiertoe konden zij iedere welwillende naïeve westerling een oor aannaaien. De cultuurrelativisten die medeverantwoordelijk zijn voor de uitwassen zullen blijven scanderen dat elke vingerwijzing in jullie richting op z’n minst getuigt van xenofobie. Op een dag zullen ze waker worden en niets meer te verdedigen hebben. Die dag zal hun het zwijgen worden opgelegd. Wir haben das nicht gewust.
Ik hoor geen collectieve verontwaardiging over wat er in integristische moskeeën a la El Twheed wordt verkondigd en verkocht. Op het internet vind ik evenmin standpunten hierover. Petities om zulke imams het zwijgen op te leggen heb ik nog niet gezien. Als je moslima’s wijst op de excessen van de islam en hun aanraad eens ‘de weg van de moslim’ te lezen krijg je als antwoord: “Ik lees de koran en de koran is mij lief. De koran is door Allah geschreven”. En weeral kiezen ze massaal voor ontkenning. Wel beste moslims de koran is enkele eeuwen na de dood van de profeet geschreven en aangepast. Bovendien weten we uit bronnen dat de profeet Mohammed net als Jezus trouwens, ongeletterd was. Om alle twijfel weg te nemen zeggen jullie: “Wat die mannen doen en zeggen is niet islamitisch. Ik zou niet graag in hun schoenen staan op de dag des oordeel wanneer zij zich moeten verantwoorden voor Allah. Allah verbiedt zulke handelingen tegen vrouwen”.
Bij mijn weten staat er in soera: 4.34 “Mannen zijn voogden over de vrouwen omdat Allah de enen boven de anderen heeft doen uitmunten en omdat zij van hun rijkdommen besteden. Deugdzame vrouwen zijn dus zij, die gehoorzaam zijn en heimelijk bewaren, hetgeen Allah onder haar hoede heeft gesteld. En degenen, van wie gij ongehoorzaamheid vreest, wijst haar terecht en laat haar in haar bedden alleen en tuchtigt haar. Als zij u dan daarna gehoorzamen, zoekt geen weg tegen haar. Waarlijk, Allah is Verheven, Groot.”
Beste moslima’s en moslims, ik weiger te wachten op het oordeel van Allah. De moslims wachten al 1400 jaar op het oordeel van Allah en tot hiertoe is de positie van de vrouw in de islamwereld er tegenover het Westen alleen maar op achteruit gegaan. Als een samenleving er op socio-economisch vlak wil op vooruitgaan, dan kan zij dat alleen maar door vrouwen gelijke rechten en kansen toe te kennen. Deze rechten ontstaan in de schoot van een seculiere samenleving, nog nooit zijn zij ontstaan in een theocratie. Kom dus niet argumenteren dat de islam vrouwen gelijke rechten geeft, want dan verdenk ik deze moslims ervan selectief te lezen of totaal ongeletterd te zijn. De opkomst van moslimpartijen of alleen al de wens deze op te richten doet me huiveren. Ik huiver ervoor, zoals ik huiver voor het ideeëngoed van het Vlaams Belang.
En jij sluwe moslima’s die het recht eisen om gehoofddoekt in publieke plaatsen te functioneren hanteren moedwillig een dubbele moraal. Zjef Vanuytsel zong zo’n 25 jaar geleden “Dag meisjes”: …. Ook jij brave Eva’s … en ook jou stoere maagden. Dit lied lijkt wel jullie op het lijf geschreven. Maar jullie hoofddoek vrijwaart je van opdringerige blikken en ongewenste seksuele intimiteiten. Jullie voelen jullie naakt zonder.
Lieve berekende moslima’s, door een hoofddoek te dragen willen jullie iedereen attent maken op jullie ‘seksuele aantrekkingskracht’. Mij maak je geen blaasjes wijs. De meest oneerbare voorstellen krijg ik van allochtonen (joden en moslims); voor mij als afvallige kan dat tellen. Soms zijn die knapen wel 20 jaar jonger dan ik. Af en toe zit er een verloren gelopen zestiger tussen, wat me nog meer ergert. Maar jullie strijdlustige gehoofddoekte moslima’s vinden hierin alleen maar een bevestiging om jullie hoofddoek te promoten. Met veel zin voor precisie zet jullie je hoofddoek op. Geen haartje komt er vanonder, zelfs de wenkbrauwen moeten verborgen blijven. Schaamhaar staat op jullie hoofd en gezicht, als ik al zo vrij mag zijn, verder te redeneren.
Zelf maak ik mij andere bedenking bij zoveel toenadering van die mannen. Zijn ze werkelijke zo wanhopig zijn of echt zo geobsedeerd? Natuurlijk, ze hebben nooit normaal leren omgaan met andere vrouwen buiten hun familieleden. Communiceren met anderen is hun grootste struikelblok. Als ze dan een vrije ongesluierde vrouw zien, denken ze dat alles gepermitteerd is. Hun wensen variëren van een koffie met mij te drinken, mijn telefoonnummer te vragen voor verdere afspraken tot de wens met mij in bed te duiken. En dit alles in een oogopslag. Subtiliteit is niet de sterkste kant van moslimmannen. Daarom verkiezen jullie miltante moslima’s je te verpakken in vormloze doeken, zodat er geen twijfel kan bestaan dat jullie de oorzaak zijn van hun ongeoorloofde toenadering. Maar nog steeds ben ik niet moedeloos.
Daders van groepsverkrachtingen zijn vaak allochtonen jongeren. Daarmee wil ik niet zeggen dat alle allochtone jongens verkrachters zijn. Het minste wat je moet kunnen zeggen is: het kan niet, het mag niet. Dit moet worden aangepakt. Kom niet argumenteren dat hun handelswijze het gevolg is van achterstelling op socio-economisch vlak. Dat weten jullie immers beter dan ik. Hebben jullie mij niet op een samenzwerige toon toevertrouwd dat westerse vrouwen gemakkelijk zijn? Ik vond en vind het vooral getuigen van racisme en grenzeloze zelfingenomenheid. Jullie militante moslims vinden het een dankbaar gegeven dat een criminologe die niets van je cultuur kent, als correcte cultuurrelativiste, zonder kennis van het verwrongen vrouwbeeld dat de moslimgemeenschap heeft, de oorzaak op de socio-economisch achterstelling schuift. Weerom bevestigt ze moslims in hun slachtofferrol, waarin ze zich graag nestelen als het hun uitkomt. Zo hoeven de moslims immers niet de hand in eigen boezem te steken. De gematigde en progressieve moslims zwijgen als vermoord. Kwestie van geen olie op het vuur te gooien.
Ach deugdzame moslims hou toch eens op met het recht eisen dat jullie vrouwen en dochters er overal en altijd gehoofddoekt zouden mogen bijlopen. Hou op te zeuren over het recht op moslimscholen. Als ik zie wat de joodse scholen aan niveau en kwaliteit bieden, dan bedank ik daarvoor. Segregatie bevordert geen democratische denkbeelden. Noch zorgt zij voor interessante verrijking. Het versterkt alleen de tegenstellingen en vervaagt wat we gemeen hebben. Moslims hebben hier godsdienstvrijheid, wat in hun land van herkomst niet vanzelfsprekend is. Hou alsjeblieft op het recht te misbruiken. In het westen kregen en krijgen jullie scholing, wat in jullie thuisland geen evidentie is, want 40% van de mannen en meer dan 60% van de vrouwen zijn er analfabeet.
Ik vraag jullie beste moslims een beetje meer respect voor de Westerse samenleving en de waarden die deze samenleving aanhangt. Maar hou op onzinnige dingen te eisen. Ik hou van diversiteit. Ik wil in een multiraciale samenleving wonen. Een theocratie behoort echter tot mijn ergste nachtmerrie. Ooit in een ver vervlogen tijd was de Arabische cultuur een zeer gerenommeerde cultuur. Nu rest nog een puinhoop. Mensenrechten worden met voeten getreden. Vrouwen zijn er minder dan halve wezens. Dictaturen worden geïnstalleerd. Elke progressieve seculiere beweging wordt met een vergrootglas bekeken of ze niet strijdig is met de moslimcultuur. Elke wetswijziging in positieve zin wordt met uitgekiende vertragingsmanoeuvres op de lange baan geschoven. Elke poging tot emancipatie wordt vergezeld met nodige bedreigingen vanuit extremistische hoek Iedereen die de kans krijgt wil er weg en gelijk hebben ze.
Aan de gematigde en progressieve moslims vraag ik eindelijk kleur te bekennen in plaats van aan te kant te blijven staan en het debat aan de integristen over te laten. De aanhang van deze fundamentalisten groeit volgens een exponentiële functie en de geschiedenis heeft bewezen waartoe dat leidt…Wir haben das gewust!
Voor de rest wens ik iedereen een vreedzaam en tolerant 2005 toe.
Hafida Ashrawi
Dit artikel verscheen eerder op de website van de Liberales
De imams hebben hun volgelingen niet onder controle
Een interview met Gilles Kepel door Rudi Rotthier
In zijn nieuwe boek legt Gilles Kepel de grote breuklijn voor de islam in Europa. Zullen de extremisten in het oude continent kunnen blijven rekruteren of slagen Europese moslims erin een eigen, moderne versie van hun geloof te poneren en een renaissance in te luiden? Gilles Kepel (°1955) is wat toevallig een van 's werelds grootste specialisten van moslimextremisme geworden. “Ik studeerde als jongeman Grieks en Latijn en reisde naar het Midden-Oosten om er klassieke monumenten te bezoeken. Maar ik geraakte gefascineerd door het lokale gebeuren en toen ik terugkeerde begon ik Arabisch te studeren.”
In zijn school, het elitaire Sciences-Po in Parijs, had men geen specialist Arabisch en daar stimuleerde men hem om in die richting verder te werken. Terwijl hij zich in Egypte in de taal vervolmaakte, werd president Sadat door islamisten vermoord. Kepel had zijn onderzoeksthema gevonden. In 2000, een jaar voor de aanslagen in New York en Washington, produceerde hij een gezaghebbend werk over politieke islam en islamradicalisme, Jihad, expansion et déclin de l'islamisme (uitgeverij Gallimard), waarin hij de teloorgang van de beweging in het vooruitzicht stelde. “Dat is me vaak verweten”, zegt hij, in een kamer van een Amsterdams hotel, vermoeid na een serie interviews en lezingen, verstrooid en vurig tegelijk. “De neergang was volgens mij een gevolg van het uiteenvallen van de coalitie tussen de godvruchtige middenklasse en de radicalen, zoals die ten tijde van de oorlog tegen de Sovjet-Unie in Afghanistan had bestaan. Dat uiteenvallen en de crisis waren onmiskenbaar. Zelfs Ayman al-Zawahiri, Bin Ladens rechterhand en ideoloog, heeft erover geschreven. Ten minste van die kant krijg ik gelijk.”
Islam, Moslims, Leef- en gedachtenwereld van moslims, Soennitische moslims, Muezzin, Ethiek , Gebruiken, Geloofspunten, Jihad, Sekten, Geweld, Christendom , Westerse wereld
Integratie: Westermoskee, Hofstadgroep, Bos en Lommer, Samir A., Rachid B., Mohammed Bouyeri, Jason W., Ismail A., alias Suhaib,
Zakaria T, Nadir A, Nouridinne el F, Youssef E, Zine Labidine L, Mohamed Fahmi B, Mohamed Fahmi B, Jermaine W, Mohammed el M, Mili Gurus, Grijze Wolven, Milli Görüs, Turkse immigranten, Marrokaanse gemeenschap,
Antwerpen, borgerocco, Anderlecht, berbers platform Vlaanderen in België, Democratische Marokkaanse Organisaties België, Federatie Marokkaanse Democratische Organisaties,
On-line Koran: 1. Het Begin (Al-Faatihah). 2. De Koe (Al-Baqarah). 3. Het Huis van Imraan (Al-Imraan). 4. De Vrouwen (An-Nisa). 5. De Gedekte Tafel (Al-Maidah).
6. Het Vee (Al-An'aam). 7. De Verheven Plaatsen (Al-Aa'raaf). 8. De Oorlogsbuit (Al-An'faal). 9. Berouw (At-Taubah). 10. Jonas (Joenos).
11. Hoed. 12. Jozef (Joesof). 13. De Donder (Ar-Ra'd). 14. Abraham (Ibrahiem). 15. Het Rotsachtige Pad (Al-Hidjr). 16. De Bij (An-Nahl).
17. De Nachtelijke Tocht, De Kinderen van Israël (Al-Israa, Banie Israa'iel). 18. De Spelonk (Al-Kahf). 19. Maria (Marjam). 20. Taa Haa.
21. De Profeten (Al-Anmbi'jaa). 22. De Pilgrimstocht (Al-Hadj). 23. De Gelovigen (Al-Mominoen). 24. Het Licht (An-Noer). 25. Het Criterion (Al-Forqaan).
26. De Dichters (Asj-Sjoaraa). 27. De Mieren (An-Naml). 28. De Vertelling (Al-Qasas). 29. De Spin (Al-Ankaboet). 30. De Romeinen (Ar-Roem).
31. De Wijzen (Loqmaan). 32. De Aanbidding (As-Sadjdah). 33. De Confreranten (Al-Ahzaab). 34. De Stad van Saba (Saba). 35. De Schepper (Faatir).
36. Jaa Sien. 37. Zij die in de Rangen behoren (As-Saaffaat). 38. Saad. 39. De Groepen (Az-Zomar). 40. De Gelovige (Al-Momin). 41. Fussilat.
42. De Consultatie (Asj-Sjoera). 43. Gouden Juwelen (Az-Zochrof). 44. De Rook (Ad-Dochaan). 45. Het Knielen (Al-Djaasi'jah). 46. Bochtige Zandpaden (Al-Ahqaaf).
47. Mohammed. 48. Overwinning (Al-Fat'h). 49. De Vertrekken aan de Binnenkant (Al-Hodjoraat). 50. Qaaf. 51. De Winden die verspreiden (Az-Zaari'jaat).
52. De Berg (At-Toer). 53. De Ster (An-Nadjm). 54. De Maan (Al-Qamar). 55. De Meest Gracieuze (Ar-Rahmaan). 56. De Onoverkomenlijke Gebeurtenis (Al-Waaqiah).
57. Het Ijzer (Al-Hadied). 58. De Vrouw die Pleit (Al-Modjaadalah). 59. De Bijeenkomst (Al-Hasjr). 60. De Vrouw die Ondervraagd zal worden (Al-Momtahanah).
61. De Strijdplaats (As-Saff). 62. De Vrijdag (Bijeenkomst) (Al-Djomo'ah). 63. De Huichelaars (Al-Monaafiqoen). 64. Beider Verlies en Winst (At-Taghaabon).
65. De Scheiding (At-Talaaq). 66. Denkende dat iets Verboden is (At-Tahriem). 67. De Dominie (Al-Molk). 68. De Pen (Al-Qalam). 69. De Zekere Realiteit (Al-Haaqqah).
70. De Manieren van Ascentie (Al-Ma'aaridj). 71. Noach (Noeh). 72. De Djinn (Al-Djinn). 73. Gevouwen in Kleding (Al-Mozzammil). 74. Iemand die Gebundeld is (Al-Moddassir).
75. De Resurrectie (Al-Qi'jaamah). 76. De Tijd, De Mensen (Ad-Dahr, Al-Insaan). 77. Zij Die Gezonden Waren (Al-Morsalaat). 78. Het Nieuws (An-Naba).
79. An-Naziaat. 80. Hij Fronsde (Abasa). 81. Het Opvouwen (At-Takwier). 82. Het Klievende (Al-Infitaar). 83. Daden in fraude (Al-Motaffifeen).
84. De Splijting (Al-Insjiqaaq). 85. De Tekens van de Zodiak (Al-Boroej). 86. De Nachtelijke Bezoeker (At-Taariq). 87. De Allehoogste (Al-Ala).
88. Het Overweldigende Evenement (Al-Ghaasjijah). 89. De Dageraad (Al-Fadjr). 90. De Stad (Al-Balad). 91. De Zon (Asj-Sjams). 92. De Nacht (Al-Lail).
93. De Glorieuze Ochtend (Ad-Dhohaa). 94. De Expansie (Asj-Sjarh). 95. De Vijg (At-Tien). 96. Het Geronnen Bloed (Al-Alaq). 97. De Waardevolle Nacht (Al-Qadr).
98. Het Uitsluitende Bewijs (Al-Bajjinah). 99. Het Geschud (Az-Zalzalah). 100. Zij Die Rennen (Al-Aadi'jaat). 101. De Dag van Oproering (Al-Qaariah).
102. Opstapelen (At-Takaasor). 103. De Tijd door de Tijden (Al-Asr). 104. De Schandaal Verspreider (Al-Homazah). 105. De Olifant (Al-Fiel). 106. Qoraisj.
107. De Noden van Buren (Al-Maa'oen). 108. Overvloed (Al-Kausar). 109. De Ongelovigen (Al-Kaafiroen). 110. De Overwinning (An-Nasr). 111. De Palmvezel, De Vlam (Al-Masad, Al-Lahab).
112. Zuiverheid van Geloof (Al-Ichlaas). 113. De Dauw (Al-Falaq). 114. De Mensheid (An-Naas).
sura, suya
Woordenlijst: Alhamdulillah - Alle dank aan Allah, Allah - De God (letterlijke vertaling), Allahu 'Alem - Wordt gebruikt om aan te geven dat Allah (swt) het beter weet
Alim (mv: Ulama) - Geleerde in de Islam, 'Aqidah - Geloofsleer, Astagfirullah - Hierbij vraag je vergiffenis aan Allah (swt). Meestal wordt het gebruikt na iets slechts gehoord, gezien of gedaan te hebben.
Bismillah - In Naam van Allah. Dit wordt eigenlijk aan het begin van elke handeling gezegd. Voluit is het 'Bismillah Al Rahman Al Raheem', wat betekent: 'In Naam van Allah de meest Barmhartige de Genadevolle',
Dhikr - Het herdenken van Allah (swt), 'Eid - feestdag, Fiqh - Rechtswetenschap in de Islam, Hadith (mv: Ahadith) - Overleveringen van de Profeet (vzmh). Dit kan een gezegde, handeling of gebeurtenis zijn van de Profeet,
Haj - De pelgrimsreis naar Mekkah en Madinah, verplicht om dit minimaal eenmaal in je leven te verrichten als de omstandigheden het toelaten, Halal - Iets dat volgens de Islam toegestaan is, Haram - Iets dat absoluut verboden is in de Islam,
Hijab - De hoofddoek, Hijrah - De emigratie van de Profeet (vzmh) van Mekkah naar Madinah. Hiermee begon de Islamitische jaartelling, Imaan - Het geloof, volgens overleveringen gaat het met name over het geloof in Allah, Zijn Profeet, de Engelen, de Heilige Boeken,
Insha Allah - Als Allah het wil, Isnad (mv: Asaneed) - Een keten van overleveraars, waardoor de betrouwbaarheid van kennis in de Islam gewaarborgd blijft, Jihad - De volledige inzet en inspanning om Allah (swt) te dienen en om mensen naar Zijn pad te roepen. Dus ook het vergaren van kennis kan Jihad zijn en het beantwoorden van een vraag. De Jihad heeft twee hoofdvormen. De hoogste en beste vorm is de Jihad al-Nafs: Hier vecht je tegen je eigen ego, het slechte in jezelf. De andere vorm is dat je je inspant tegen het slechte om je heen (bv onrechtvaardigheid),
Jummah/Jum'ah - Het vrijdagsgebed. Dit gebed is het meest gezegende gebed van de week. Hier is het extra belangrijk om het gebed in gemeenschap te bidden, Ka'ba - Het Huis van Allah (swt), het Zwarte Gebouw in de moskee Haram in Mekkah,
Khalifa - De leider van de gehele Islamitische gemeenschap, Khutbah - Preek in het Arabisch voor het Jummahgebed (vrijdagsgebed), Masha Allah - Wat Allah wil,
Madhab - Vaak wordt hiermee een stroming in de Islam bedoeld en nog specifieker gaat het dan over de wetscholen, Miraj - de Hemelvaart van de Profeet (vzmh), Mubarak - Het wordt gebruikt als 'gefeliciteerd' in de praktijk, maar het betekend 'gezegende....'. Bv 'Ramadan Mubarak' = Een gezegende Ramadan!,
Mufassir - Tafseergeleerde, Muhaddith - Hadithgeleerde, Nasheed - Lofzang, Niyah - Intentie, Quran - Het Heilige Boek voor de moslims geopenbaard aan de Profeet (vzmh), ra - Radi Allahu 'Anhu. Dit betekent ongeveer: Moge Allah (swt) tevreden zijn met hem. Wordt gezegd na het noemen van zeer gerespecteerde (leiders) in de geschiedenis van de Islam,
Ramadan - De heilige vastenmaand voor de moslims, Sahaba - Metgezel van de Profeet (vzmh), Salaat - Een speciale vorm van het gebed, die moslims vijfmaal daags verrichten, Sanad (mv: Sanadaat, saws - Sallallahu Alaihi wa Sallam (zie vzmh), Shahada - De geloofsgetuigenis: geloven in Allah (swt) en Zijn Profeet (vzmh),
Shariah - De Islamitische wetgeving, Shaykh - Letterlijk worden oudere gerespecteerde mensen zo vaak genoemd. In de Islamitische wereld (voornamelijk als het op spiritualiteit aankomt) wordt hiermee een (spirituele) leermeester mee bedoeld, Shi'ieten / Shia's - Een aftakking in de Islamitische gemeenschap die oorspronkelijk begon als 'de partij van Ali' (de kleinzoon van de Profeet vzmh). Over het algemeen geloven zij dat Ali (ra) de eerste khalifa moest zijn,
Subhan Allah - Geprezen zij Allah, Sunnah - De weg/het gebruik van de Profeet (vzmh), Sunnieten / Sunni's - Volgelingen van één van de vier wetscholen in de Islam, dit is het overgrote gedeelte van de moslims, swt - Subhanahu wa ta'Ala = Geprezen en Verheven zij Hij. Wordt gebruikt na het woord 'Allah' of een verwijzing ernaar,
Tafseer - Uitleg van de Quran, Taqwa - Godsbewustzijn (ongeveer), Tasawwuf - De spirituele tak in de Islam, Tawheed - De Eenheid van Allah (swt). In het Araibsch "La ilaha ill Allah" = Er is geen God dan de God (Allah swt), Ummah - De gehele Islamitische gemeenschap, in de volksmond wordt hiermee het volk van de Profeet (vzmh) bedoeld,
Umrah - De lichte versie van de Haj: niet verplicht om in een bepaalde periode te doen en niet alle rituelen van de Haj zijn hier verplicht, vzmh - Afkorting voor 'Vrede en Zegeningen (van Allah) zij met hem'. Wordt geplaatst achter een verwijzing naar de Profeet Mohammed (vzmh),
Zakaat - De verplichte jaarlijkse armenbelasting in de Islam, Zikr - Het herdenken/gedenken van Allah (swt),
Het is zover, in Sint Jansmolenbeek wordt de eerste moslimschool geopend. Laten we niet hypocriet zijn, daar hebben moslims alle recht toe. Want er zijn immers ook katholieke, joodse, of Steinerscholen, het aanbieden van onderwijs vanuit een bepaalde levensovertuiging of ideologie kan in Vlaanderen, moslims hebben gelijke rechten. Maar hoe zit het met plichten? Natuurlijk kan de bedoeling van onderwijs nooit zijn dat er jongeren een schoolbank verlaten zonder toekomst op werk, of hoger onderwijs. Daarom kunnen wel enkele vragen aan de oprichters van deze school gesteld worden. En aan ouders die hun dochter hier naar toe sturen.
In het FFI-forum (http://www.dutch.faithfreedom.org/forum/viewtopic.php?p=110009#110009) wordt min of meer verrast gereageerd op het nieuws dat er een overzicht van ‘rechtse’ websites is gepubliceerd door het NRC-Handelsblad, en dat Islamkritische websites als Faith Freedom International-Nederland daar ook op voorkomen in de categorie “moslimkritisch/anto-Islam”. Onder de noemer “soort” staat vervolgens een verdere typering van de website, die luidt “radicaal-rechtse site, anti-moslim, allochtonenkritisch” (1). 
'Zij die moslim zijn, voor hen is het om het even of gij hen gewaarschuwd hebt of niet gewaarschuwd hebt, zij geloven niet. Verzegeld heeft God de harten van de moslims en over hun gehoor en hun blikken is een sluitdoek. Voor de moslims is een ontzaglijke bestraffing weggelegd.'
Culturele en etnische diversiteit wordt wel gezien als iets wat de samenleving kracht geeft. Op vele manieren is verkondigd dat verschillen ons sterker maken.
Robert Putnam, gevierd Amerikaans socioloog (onder andere vanwege zijn boek ‘Bowling alone'), adviseur van de regeringen van Clinton en Bush en de Amerikaanse goeroe op het gebied van de multiculturele samenleving, heeft onderzocht of deze opvatting klopt.
In steden en regio's met een grote diversiteit blijkt de samenleving te verkommeren. Zijn studie naar burgerlijke betrokkenheid toont aan dat naarmate de diversiteit groter is, die betrokkenheid afneemt. Dit blijkt onder meer uit: lagere deelname aan verkiezingen, geringer aantal vrijwilligers, lagere bijdragen aan charitatieve instellingen, afname van deelname aan buurt- en wijkprojecten, veel minder vertouwen in de buren (zelfs als die dezelfde afkomst hebben), en al helemaal minder vertrouwen in de overheid, politieke leiders en plannen voor hervorming. In situaties met grote diversiteit trekken mensen zich terug.
Robert Putnam zelf was eigenlijk het meest verbaasd over de uitkomst van het onderzoek dat al in 2001 is verricht. Hij heeft de resultaten nu pas gepubliceerd omdat hij zich er eerst van wilde vergewissen of de voor hem onverwachte uitkomst kon zijn veroorzaakt door fouten in het onderzoek. Als ideoloog van de multiculturele samenleving heeft hij zelf verdere studie verricht naar onderzoeken met een hoopgevender uitkomst, maar heeft die niet gevonden. Integendeel, kleinschaliger onderzoek wijst allemaal in dezelfde richting schrijft hij: ‘diversiteit creëert huismussen die steeds minder te bewegen zijn tot participatie en de rug keren naar anderen en de samenleving'. Deze bevinding verdient nader onderzoek. Gangbare verklaringen als xenofobie, lijken niet meer gewettigd. Wellicht overschrijdt een te grote diversiteit gewoon de gemiddelde menselijke draagkracht.
De eerste biografie van Mohammed is geschreven door Ibn Ishaq (Medina, 704 – Bagdad, 767). Ishaq zou in 733 in Egypte begonnen zijn met het verzamelen van verhalen rond de profeet. In 755 zou hij op verzoek van de Abbasidische kalief hiervan een biografie hebben samengesteld. Dit werk is niet overgeleverd, maar is bewerkt door een leerling (al-Bakkai) en vervolgens verder bewerkt door Ibn Hisham ( ca. 780 - 834). Daarnaast is er een versie van Tabari (838 – 923), die op ondergeschikte punten verschilt van Ibn Hisham's versie. Tabari vermeldt de Satansverzen, Ibn Hisham niet. Het origineel van Hisham is in delen bewaard gebleven. Deze delen worden wederom bewerkt door een leerling. Ook deze vierde versie gaat verloren. De huidige 'sira van Ishaq' is dus een verzameling losse overleveringen van vele personen, die op hun beurt tenminste vier keer bewerkt zijn tot de laatst overgeleverde versie van rond 850. Het is bovendien onbegrijpelijk dat de eerste biografie van de stichter van de islam pas rond 755 (in opdracht van de kalief) werd opgetekend. Waarom zo lang wachten?
Een tweede opmerkelijk feit is dat de biografie van Mohammed parallel verloopt met belangrijke politieke gebeurtenissen van zijn tijd. In zijn geboortejaar 570 probeerde de Abessijnen Mekka te veroveren. Ze lokten een reactie van de Sassaniden uit (575), die erin slaagden om bijna geheel Arabië onder hun controle te brengen. Als in 610 de openbaringen aan Mohammed beginnen, is dat toevallig ook het jaar waarin de Arabieren een overwinning behalen op de Sassaniden (Dul Thiqar) en Heraclius keizer in Constantinopel wordt. De Hejira (622) tenslotte valt samen met de doeltreffende tegenaanval van Heraclius, die het begin is van de ineenstorting van het Sassanidische Rijk. Ondanks de tekenen die volgens de hagiografie wijzen op een bijzondere bestemming, noemt de sira slechts enkele gebeurtenissen: een tocht naar Syrië (als hij ongeveer15 jaar oud is); een stammenoorlog (20 jaar); huwelijk met Khadija (25 jaar); een tocht naar Syrie (25 jaar); een verborgen schat in de Kaba (35 jaar). De veertig jaar tussen 570 en 610 zijn mogelijk gekozen naar het voorbeeld van de veertig jaar in de woestijn van de joden (er zijn ook versies die Mohammed's geboorte plaatsen in 571, 573 en 580). Maar ook de periode van de openbaringen in Mekka (610-622) levert teleurstellend weinig biografische details op. Er is een aantal confrontaties met stamgenoten, en een kleine emigratie naar Abessinië (614-615), te weinig om 12 jaar mee te vullen.
De mededelingen over deze gebeurtenissen zijn kort, ondanks hun dramatische aard en komen niet uit boven het niveau van algemeenheden of juist bizarre details zoals de vermeende bekering van de negus. Dit verhaal is zeer onbetrouwbaar omdat de negus van Abessinië een monofysiet was en de moslims de goddelijke natuur van Jezus ontkenden. De soera's uit deze periode kort, ongecompliceerd wat betreft de boodschap (voornamelijk oproep tot boetedoening en inkeer) en sterk herhalend van karakter. Ze doen helemaal niet denken aan een profeet. Een profeet doet voorspellingen en heeft een bijzondere uitdrukkingsgave. Mohammed echter uit zich vaag, stereotiep of onbegrijpelijk en doet alleen de meest algemene voorspellingen over beloning en straf in het hiernamaals die iedereen kan doen.
De inhoud en de vorm en de lengte van de openbaringen verandert echter sterk van karakter zo gauw Mohammed zijn intrek neemt in Yatrib, later omgedoopt tot Medina. Wie de koran leest zal echter tevergeefs zoeken naar een blijk van deze overgang. Dit komt omdat de koran op dit moment een andere volgorde van soera's hanteert dan in de tijd van Mohammed. Alle soera's (op twee na, nummer 38 en 82) hebben een ander volgnummer gekregen en de latere (Medina) soera's zijn bijna allemaal in de eerste helft en het midden van de koran geplaatst door de redactie. Wie de koran in chronologische volgorde leest krijgt een volstrekt ander beeld van Mohammed en de gebeurtenissen rond hem.
In zijn nieuwe boek legt Gilles Kepel de grote breuklijn voor de islam in Europa. Zullen de extremisten in het oude continent kunnen blijven rekruteren of slagen Europese moslims erin een eigen, moderne versie van hun geloof te poneren en een renaissance in te luiden? Gilles Kepel (°1955) is wat toevallig een van 's werelds grootste specialisten van moslimextremisme geworden. “Ik studeerde als jongeman Grieks en Latijn en reisde naar het Midden-Oosten om er klassieke monumenten te bezoeken. Maar ik geraakte gefascineerd door het lokale gebeuren en toen ik terugkeerde begon ik Arabisch te studeren.”
