---

'Iedereen moet van ex-moslims afblijven’

PvdA-raadslid Ehsan Jami, oprichter van het comité voor ex-moslims, wordt op straat uitgescholden en bedreigd. „Ik weet niet wat er was gebeurd als die man me niet had geholpen.”

'Iedereen moet van ex-moslims afblijven’
Amsterdam, 26 juni. Net vóór het debat over ‘geloofsvrijheid en geloofsafval’, maandagavond in de Rode Hoed in Amsterdam, staat Ehsan Jami achterin de zaal. Jami, PvdA-raadslid en oprichter van een comité voor ex-moslims, is nerveus, hij praat snel. Een dag eerder is hij op straat in de buurt van zijn huis, bedreigd door zes Marokkaanse mannen. Ze stootten tegen hem aan, ze scholden hem uit. Ze waren woedend over de tv-uitzending van Netwerk over hem vorige maand. En over zijn interview in Trouw van afgelopen zaterdag, waarin hij de profeet Mohammed een „crimineel” en een „verschrikkelijke man” noemt die je zou kunnen „vergelijken ” met Osama Bin Laden of Saddam Hussein. Volgens Jami hadden de mannen erover gelezen op internet. „Een Nederlandse man met een kaal hoofd stapte uit zijn auto en kwam erbij staan. Hij zei: ‘Zijn jullie aan het discussiëren? Dan doe ik even mee.’ Ik weet niet wat er was gebeurd als die man me niet had geholpen.” Hij zegt ook: „Ik weet nu heel zeker dat ik doodga.” Of hij aangifte heeft gedaan? „Nee. De politie doet niks voor mij.”

In het debat zegt PvdA-stadsdeelvoorzitter Ahmed Marcouch daarna dat er „types” zijn die vinden dat je de islam niet mag verlaten, en dat iedereen „met zijn poten” van Jami moet „afblijven”. En minister Ronald Plasterk (Onderwijs, PvdA): „Als er concrete voorbeelden zijn van mensen die haat en geweld prediken, ga dan naar de politie in uw woonplaats.”

Jami zegt later dat hij tegen Plasterk niets heeft gezegd over de bedreiging van afgelopen zondag. „De PvdA is er al mee bezig.” In het debat zelf zegt Jami niet, zoals hij eerder deed, dat hij van zijn eigen partij te weinig steun krijgt.

Maar hij is ook niet gematigd in zijn toon over de islam, zoals de PvdA graag wil. Twee deelnemers aan het debat, Mohammed Cheppih (in 2003 kandidaat-voorzitter van de Arabisch Europese Liga Nederland) en Haci Karacaer (oud-directeur van de Turkse moskeevereniging Milli Görüs), noemt hij „baardmannen”. Ze gebruiken, zegt Jami, „suikerzoete woorden die ik zo door mijn thee kan roeren”. „Maar zeg het ook eens in de moskee of op islamitische scholen.” Karacaer: „Nou zijn er moslims die vinden dat je mag uitstappen zonder dat er sancties op staan en dan is het weer niet goed.”

Cheppih wil het veel liever over een ander probleem hebben: „Ik vertel u hoe moeilijk het is voor moslims in Nederland om uit te komen voor hun geloof.” Er klinkt gejoel uit de zaal.

Na het debat durft Jami niet meer alleen de straat op. Hij gaat met een taxi naar een logeeradres in Amsterdam. Door de telefoon zegt hij later dat hij vorige maand ook is bedreigd op straat. Toen deed hij wel aangifte. „Het is nutteloos. Ik heb een brief van justitie dat er geen dreiging is.” Tweede Kamerlid Jeroen Dijsselbloem bevestigt dat hij „herhaaldelijk ” contact heeft met de Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding (NCTb). Ook gisteren. „Ik heb erop aangedrongen dat hij adequaat wordt beveiligd. Verder ga ik er niks over zeggen.”

www.nrc.nl

27 06 07 - 02:56 - Polleke - Ex-moslims| - § ¶

---

Het graf van de Westermoskee

Wie heeft er schuld aan het mislukken van het project? Ewoud Butter

Nu de kans steeds groter lijkt dat de Westermoskee er nooit zal komen, is het Zwarte Pieten begonnen. Wie heeft er schuld aan het mislukken van het project? Is het alleen een zaak van de Milli Görüs of heeft de gemeente Amsterdam ook een verantwoordelijkheid nu blijkt dat de gemeente geld heeft voorgeschoten aan de religieuze beweging? Is het project nu echt van de baan of wordt de moskee toch nog gebouwd? Aanvankelijk werden de Zwarte Pieten vooral uitgedeeld binnen de Milli Görüs, de beweging die de moskee wilde bouwen.

Tot groot ongenoegen van het hoofdkantoor van Milli Görüs in Keulen, had Milli Görüs Noord-Nederland namelijk onder leiding van de liberale voormannen Haci Karacaer en Üzeyir Kabaktepe gekozen voor een liberale, op integratie gerichte koers. De Westermoskee had hier de bekroning van moeten worden. Dat bleek tegen de wens van het conservatieve hoofdkantoor in Keulen. Karacaer en Kabaktepe werden gedwongen terug te treden en toen Kabaktepe de Westermoskee uit de handen van het Duitse Milli Görüs probeerde te houden, startte de beweging tegen hem een lastercampagne.

Uit de onlangs uitgezonden documentaire Aya Sofia Amsterdam, moskee in het Westen wordt duidelijk dat het Kabaktepe vooral werd verweten dat hij om de Westermoskee te kunnen financieren, de grond aan de gemeente Amsterdam had verkocht. Hij zou dit zonder medeweten van de rest van het bestuur van de organisatie hebben gedaan. Dat hij voor de grond 2 miljoen meer kreeg dan de marktwaarde, vergoedde blijkbaar de pijn van het verlies van de grond niet - het werd in ieder geval niet gemeld aan de achterban. Kabaktepe kwam zelf in de documentaire niet aan het woord. Hij deed zijn woord vorige week in het NRC en Trouw.

(Lees verder)

26 06 07 - 12:26 - Polleke - Dossier Westermoskee| - § ¶

---

Niemand mag het weten

"De ex-moslims van Faith Freedom International voelen zich alleen vrij en veilig op het anonieme webforum. Om elkaar lijfelijk te ontmoeten verzamelen ze zich in Antwerpen. ‘Voor mij was de keuze: doodgaan of weggaan... Wég uit de kooi. Door Janny Groen en Annieke Kranenberg

Getuigenissen van ex-moslims
Op de website www.dutch.faithfreedom.org worden artikelen geplaatst over de islam en integratie. Er zijn getuigenissen van ex-moslims en een Bronnen Centrum met documenten, websites en boeken om ‘sceptici te voorzien van materiaal om hun artikelen op te stellen, zodat ze de islam kunnen weerleggen’. Op het forum, dat 722 geregistreerde gebruikers telt, wordt gediscussieerd over ‘de rechten van de vrouw in de islam’ en ‘terrorisme, jihad en politieke islam’. Soms gaat het er fel aan toe. Zo wordt door forumdeelnemers beweerd dat de profeet Mohammed geen goed mens was en dat hij leed aan een narcistische persoonlijkheidsstoornis. Dat gaat sommige bezoekers te ver, zoals ‘mOsliima’. ‘Ik lees overal Mohammed Mohammed, alsof t zomaar iemand was:S HOu dat gespot liever voor je wil je.’ Ariël reageert met: ‘Wij halen onze informatie uit de Hadith (overleveringen van de profeet, red.). Je wil toch niet zeggen dat jij de Hadith verwerpt?’

Fiona
Voor haar Tunesische vader houdt Fiona, een vrolijk meisje van 15 jaar, angstvallig verborgen dat ze geen moslim meer is. Dat ze een vriendje heeft, mag hij al helemaal niet weten. ‘Op straat moet ik altijd uitkijken dat mijn vader of vrienden van mijn vader ons niet zien.’ Fiona is het jongste lid van de Vlaams-Nederlandse afdeling van het webforum Faith Freedom International (FFI). Ze is, op een zonnige middag begin mei, naar Antwerpen gereisd om in de tuin van een Grieks restaurant te praten met een twintigtal lotgenoten. Met ex-moslims en autochtone ‘verlichtingsfundamentalisten’ die actief zijn op FFI en elkaar voor het eerst lijfelijk ontmoeten.

De ontmoetingsplek is tot op het laatste moment geheimgehouden. De meeste deelnemers willen anoniem blijven uit angst hun familie te kwetsen of vanwege bedreigingen. Fiona (een schuilnaam) durft nog niet uit de kast te komen als afvallige, ook al is haar vader niet bijzonder streng en is ze redelijk vrij opgevoed. ‘Maar ook weer niet zo vrij dat ik kan zeggen dat ik geen moslim meer ben. Maar ik kan niet mijn hele leven doen alsof, dat is hypocriet.’ Uiteindelijk wil ze trouwen met wie zij wil, ook al betekent dit dat ze door haar Tunesische familie zal worden verstoten en onterfd.

Net als de anderen die naar het Griekse restaurant zijn gekomen, wil Fiona ervaringen uitwisselen. Praktische adviezen delen. Er zijn zo weinig mensen met wie je over afvalligheid kunt praten. Bij haar moslimvriendinnen kan ze niet terecht. ‘Je wordt anders bekeken als je twijfels uit over het geloof. Ook door de ouders van vriendinnen. Je wordt uitgesloten. Maar op de site kan ik wel vrijuit praten.’

Iraanse afvallige Ali Sina
FFI – opgezet door een Iraanse afvallige die schrijft onder de schuilnaam Ali Sina – wil niet alleen een online-ontmoetingsplaats zijn, maar ook informatie verschaffen over de islam. Zij het met een specifiek doel: het uitbannen van de islam, ‘de meest verraderlijke doctrine van haat’. De site geeft ‘bekendheid aan de ernstige problemen waarmee ex-moslims te kampen hebben en laat zien dat de islam wel degelijk een bepalende factor is voor de achtergebleven positie van de islamitische gemeenschap in het Westen en in de moslimlanden. Ook de moeizame integratie, radicalisering en agressie worden vooral veroorzaakt door de eisen die de islam aan moslims stelt.’

Het levert de forumdeelnemers voortdurend bedreigingen op: ‘Moge Allah je vervloeken voor al de leugens en propaganda en jou met een hevig vuur, een ongeneeslijke ziekte of een tumor bestraffen’. En kritiek: ‘Zet FFI aan tot haat tegen de islam? Als je het mij vraagt wél.’ Ook onder verlichte moslimdenkers wordt afkeurend gesproken over FFI, dat een Engelstalige, Arabische en Nederlandse site heeft en afdelingen in China, Frankrijk, Indonesië, Polen, Spanje en Tsjechië. Door z’n radicale toon, werkt FFI volgens hen juist contraproductief. In de brede beweging van seculiere, vrijzinnige, gematigde en ex-moslims die met een verlicht tegengeluid moslimextremisten de voet dwars willen zetten, laat FFI zondermeer het heftigste anti-islam geluid horen.

Dutch
Toch bestaat de actieve achterban niet uit ‘islam-bashers en racisten’, zegt Dutch, een Vlaamse van vijftig. ‘Wij zijn niet tegen moslims, maar wel tegen de islam. Wij beschouwen de moslims als de eerste slachtoffers van de islam.’ ‘Dutch’ heeft de Nederlandstalige afdeling zo’n vier jaar geleden opgericht, nadat ze zelf van het geloof was gevallen. Dutch bekeerde zich tot de islam voor haar huwelijk met een moslimman. Langzaam maar zeker stuitte ze op de ‘hypocrisie’ van haar islamitische schoonfamilie. Die vond dat ‘liegen omwille van Allah’ was toegestaan. ‘Zeker tegen een kafir (ongelovige, red.), want die is per definitie fout.’

Ze besloot klassiek Arabisch te studeren. Ze wilde de koran in z’n oorspronkelijke taal kunnen lezen. Zelf uitvissen waar moslims hun bewijzen vandaan halen. ‘Mijn man was aanvankelijk blij. Hij dacht dat ik me actiever met het geloof zou bezighouden.’ Maar haar koranstudie had het tegenovergestelde effect. Zij raakte er steeds meer van overtuigd dat de islam een intolerante, vrouwonvriendelijke godsdienst is. De maat was vol, toen ze van een van haar kinderen hoorde dat de Arabisch Europese Liga (AEL) op de universiteit systematisch studenten met een Arabische familienaam aanschreef via e-mails om zich bij hun zaak aan te sluiten. Wie dat niet wilde, en dat liet blijken, werd uitgescholden voor ‘housenigger’ en ‘bounty’.

Dutch: ‘Ik ben echt atheïst geworden. Mijn man heeft het daar moeilijk mee. Ik behoor niet meer tot de mensen van ‘het boek’, dus eigenlijk zou hij van mij moeten scheiden. Maar dat gaat hem te ver. Hij houdt van mij en ik van hem.’ Uit liefde voor hem houdt Dutch haar gepeperde islamkritiek voor zich, zodat hij geen gezichtsverlies hoeft te leiden tegenover de islamitische gemeenschap. Hij heeft ook geen weet van haar betrokkenheid bij FFI, waar ze jaren geleden op geestverwanten uit de hele wereld stuitte.

Alleen in de virtuele gemeenschap voelt Dutch zich vrij en veilig haar boodschap te verkondigen. Dat geldt voor meer deelnemers, zo blijkt tijdens de bijeenkomst in Antwerpen. Aan de lange eettafels van het Griekse restaurant vertelt een ieder over zijn eigen aan de islam gerelateerde ervaring en motivatie om aan het webforum deel te nemen.

Oud-mujahedinstrijder Afghan
Forumdeelnemer ‘Afghan’, oud-mujahedinstrijder uit Afghanistan, wil op de site ‘moslims prikkelen hun verstand te gebruiken’. Als ‘overtuigd mujahedin’ werd hij jaren geleden tegen zijn zin naar Nederland gestuurd om propaganda te maken voor de strijd in zijn land. ‘Ik wilde bij mijn volk blijven, naar het front om te vechten.’ In Nederland nam zijn leven een verassende wending. Hij ontdekte hoe weinig hij eigenlijk van zijn geloof wist, ging de koran bestuderen én de bijbel. Dat leidde tot zijn bekering tot het christendom, een godsdienst waar volgens hem liefde inplaats van haat wordt gepredikt.

Sinds zijn bekering is hij meermaals bedreigd. Een groep van vijf landgenoten beraamde een plan om hem te doden. Hiervoor zouden ze een huurmoordenaar uit Duitsland laten komen. De mannen konden worden aangehouden, omdat een van hen vanwege wroeging uit de school klapte. Afghan en zijn gezin leefden een tijdlang onder politiebescherming. ‘De belasting was enorm’, zegt de zachtmoedige Afghaan. ‘Ik heb mijn kinderen een jaar van de voetbalclub moeten halen. We kregen dreigbrieven dat ze zouden worden ontvoerd.’

De Afghaanse moslims in Nederland willen hem nog steeds het leven zuur maken, meent hij. ‘Ook zij hebben van de vrijheid geproefd, toch weigeren zij andersdenkenden te accepteren. Dat kan ik niet begrijpen.’ Dat hij de mujahedin vaarwel heeft gezegd, werd hem niet eens het meest kwalijk genomen, zegt Afghan. ‘Dat ik christen ben geworden, vinden ze nog veel erger.’ FFI-lid ‘Katie’ kwam bij de site terecht toen zij op internet ‘wanhopig’ naar informatie zocht over de islam. Haar 18-jarige dochter had zich bekeerd tot de islam en Katie wist zich geen raad. Binnen een jaar tijd is haar dochter een hoofddoek en allesverhullende gewaden gaan dragen. Iedere ochtend kleedt ze zich om in de garage, omdat Katie haar dochter niet ingepakt door het huis wil zien lopen.

Katie
‘Het zijn belachelijke situaties’, vertelt Katie. ’s Avonds wil haar dochter aan een gescheiden tafel eten, omdat de rest van het gezin niet halal eet. Ook heeft haar dochter, studente geneeskunde, haar ambities bijgesteld. ‘Aanvankelijk wilde ze kinderarts worden, maar omdat ze geen mannen mag ontmoeten, wil ze nu huisarts voor vrouwen worden. Ze is gewoon haar eigenheid kwijt.’ Hoewel Katie niet met haar dochter in gesprek kan komen over de islam – ‘ze heeft een muurtje rond zich opgebouwd’ – lukt dat wel bij andere meisjes. Op het FFI-forum voert ze intensieve discussies met moslima’s over het geloof, in de hoop dat ze ‘tot inkeer komen’.

De jonge Fiona wil vooral strijden voor de keuzevrijheid van geloof en geloofsafval. Ze volgt dan ook met grote interesse de perikelen rond Ehsan Jami, die in Nederland het Comité voor ex-moslims wil oprichten. ‘Ik bewonder zijn moed. Hij laat zien dat de moslimidentiteit niet erfelijk is, dat je ervan af kunt. Maar voor Ehsan is het makkelijker voor zijn afvalligheid uit te komen. Ik ben een meisje. De controle op meisjes is veel heftiger. Daarom weet ook bijna niemand het van mij."

22 06 07 - 15:43 - Polleke - Ex-moslims| - § ¶

---

Moslims met een niet minder absurd mensbeeld

Waarom is het zo stil rond de Commissie Gelijke Behandeling

Evangelicale christenen, het is geen nieuws, hébben het niet op homo’s. Vrijdag deed de Commissie Gelijke Behandeling (CGB) uitspraak in de zaak rond de evangelische scholengemeenschap De Passie. Die mag belijdende homo’s niet uitsluiten van het leraarschap. De school maakt zich volgens de commissie schuldig aan ’verboden onderscheid’ op grond van ’seksuele gerichtheid’.

Homofilie is een ziekte
Niet dat het probleem zich tot nu toe heeft voorgedaan. Wat zou je als praktiserend aanhanger van de herenliefde ook te zoeken hebben tussen evangelicale christenen. Maar de directeur van de Amsterdamse vestiging had zich begin dit jaar in Het Parool laten ontvallen dat ’openlijke’ homo’s niet welkom zijn in zijn docentencorps. Waarop het altijd alerte Meldpunt Discriminatie Amsterdam de zaak voorlegde bij de CGB. Uiteraard beroepen christenen zoals die van De Passie zich op de Heilige Schrift. Uit de Bijbel halen zij dat de gelijkgeslachtelijke liefde de Heer onwelgevallig is. ’Homofilie’ beschouwen ze doorgaans als een ziekte die met Zijn hulp te genezen valt, van de homoseksuele praxis willen ze niks weten.

Islamitische afwijzingen
Tamelijk achterhaald, wellicht. Maar niet achterhaalder, zou je zo zeggen, dan islamitisch gemotiveerde afwijzingen van de hedendaagse zeden. Wonderlijk genoeg treedt de CGB daar heel wat minder ferm tegen op. Vorige maand nog kreeg een basisschool uit Schoonhoven te horen dat ze haar voorgenomen ’omgangscode’ moet aanpassen: als islamitische ouders een leerkracht van de andere sekse geen hand willen geven, dan dient de school dat te respecteren. „Tal van andere, respectvolle begroetingsvormen zijn immers denkbaar.”

(Lees verder)

22 06 07 - 14:37 - Polleke - Commentaar op het Nieuws| - § ¶

---

Ex-moslims tekenen verklaring vrijheid geloof
September 2007

Door Robert Stiphout, Journalist Elsevier.

In september zullen bewegingen van ex-moslims uit Europa in Amsterdam een verklaring tekenen waarin ze stellen dat moslims vrij moeten zijn om hun geloof in de islam af te zweren. Het afstand nemen van de islam is volgens Jami het grootste taboe onder moslims. Dat zegt Ehsan Jami, PvdA-gemeenteraadslid in Leidschendam-Voorburg en initiatiefnemer van het Centraal Comité voor Ex-moslims in Nederland, nadat hij vorige week terugkeerde van een tour langs buitenlandse zusterverenigingen.

Behalve de Nederlandse en Duitse vereniging zullen volgens Ehsan Jami ook clubs van voormalige moslims uit Zweden, Oostenrijk, Zwitserland, Finland, Groot-Brittannië en Frankrijk de verklaring ondertekenen die Jami aanduidt als 'het Verdrag van Amsterdam'. 'Het gaat er in het verdrag niet zozeer om dat overheden burgers de vrijheid geven hun geloof te verlaten, maar vooral dat burgers, moslims, elkaar die ruimte geven,' zegt hij deze week in Elsevier.

Grootste taboe
Het (openlijk) afstand nemen van de islam is volgens Jami het grootste taboe onder moslims. Hoewel de Koran het niet met zoveel woorden zegt, is het voor moslims verboden om de islam af te zweren. In sommige moslimkringen en landen staat daarop zelfs de doodstraf. De 22-jarige Ehsan Jami nam zelf na de aanslagen van 11 september 2001 afstand van de islam en begon in april 2007 met de oprichting van het Centraal Comité van Ex-moslims naar voorbeeld van de Duitse Zentralrat der Ex-Muslime. Doel van het comité is het taboe op het verlaten van islam te doorbreken.

Inmiddels heeft Jami naar eigen zeggen e-mails gekregen van circa tweehonderd potentiële leden. Het zijn vooral mensen die de islam verlaten wegens dogma's over bijvoorbeeld vrouwen en homoseksuelen. 'Ik verwacht dat het pas echt storm gaat lopen na september,' zegt Jami.

Boek
Na alle consternatie rond 'zijn' comité hoopt Jami nu de rust te vinden om aan een boek over het afzweren van islam te werken en de ondertekening van het verdrag in september voor te bereiden. De verklaring stelt hij niet zelf op. Dat doet volgens hem Michiel Hegener, journalist en auteur van het boek Vrijheid van godsdienst. Hegener opereert al als voorzitter van het Comité van Aanbeveling van het Comité van Ex-moslims, waarin ook de rechtsgeleerden Paul Cliteur en Afshin Ellian zitting hebben. Bij het tekenen van de verklaring hoopt Jami een definitieve lijst te kunnen presenteren van prominente Nederlanders die zitting hebben in het aanbevelingscomité. ‘Het zullen er zo’n honderd worden, allemaal mensen die ons initiatief steunen. Ook moslims zijn welkom.'

Door Robert Stiphout

20 06 07 - 17:08 - Polleke - Ex-moslims| - § ¶

---

Intellectuelen en gematigden in het geweer tegen extremisten

door Ayfer Erkul

Tegelijk met de beweging van ex-moslims roeren zich in de hele wereld moslimintellectuelen en gematigde moslims die de islam van binnen uit willen hervormen. Ze willen een moderne islam, die ingaat tegen elk extremisme. De Arabische wereld is het epicentrum van die beweging, maar ook in Europa en in de VS gaan stemmen op voor een islam van rede en vrijheid.

Intellectuelen willen eerst en vooral een grondige herlezing van alle religieuze teksten die de islam bepalen. "Het religieuze discours is een taalkundig gegeven", zei de Algerijn Mohamed Arkoun in Le Monde deze week. "We moeten daarom eerst de historische omstandigheden bestuderen van dat discours." Arkoun is een van de pioniers van de herlezing van de Koran. Zijn werken werden verboden in Egypte en in Saoedi-Arabië.

Mohamed Charfi
De Tunesiër en voormalige minister van Onderwijs Mohamed Charfi pleit dan weer al jaren voor een scheiding tussen religie en recht, en probeert aan te tonen dat secularisme trouwer is aan de geest van de Koran. In zijn boek Islam et liberté: le malentendu historique benadrukt hij het belang van hervormingen in het onderwijs om te evolueren naar een democratische en welvarende toekomst voor islamitische maatschappijen. "Er is een duidelijke regressie merkbaar wanneer het gaat over de onafhankelijkheid van de wet met betrekking tot de sharia", schrijft hij.

Fouad Laroui
Dichter bij huis komt de Marokkaans-Nederlandse schrijver Fouad Laroui op tegen de uitbuiting van onwetende moslims door extremisten. In zijn boek Over het islamisme trekt hij fel van leer tegen het salafisme, de meest fundamentalistische versie van de islam. "Nederland was, toen ik in 1990 arriveerde - ik overdrijf niet - een paradijs. Omdat je als individu vrij was en je kon ontplooien. Je kon katholiek, protestant, moslim, theïst, deïst, álles zijn", schreef hij in oktober vorig jaar in Vrij Nederland, als voorstelling van zijn boek. "Maar opeens verschijnen imam El Moumni, Mohammed B., Samir A., opeens krijg ik telefoontjes van mensen die vragen: hoe gaat het met de ramadan? Ik zeg: gaat je niks aan."

Laroui beoogt vooral de moslimjongeren die worden blootgesteld aan de propaganda van het islamisme. "Tegen hen zeg ik: begin meteen met een scherp verschil te maken tussen geloof en religie. Geloof is persoonlijk, dat kun je niet in woorden uitdrukken. Waarover je niet kunt spreken, moet je zwijgen." (AE)

20 06 07 - 12:24 - Polleke - Ex-moslims| - § ¶

---

'Dodelijke emancipatie'

Nahed Selim

Vorige maand analyseerde Jolande Withuis in Letter & Geest het radicaliseringsproces van moslima’s. Zij benaderde de kwestie vanuit sociologisch en psychologisch perspectief. Nahed Selim meent dat je daarnaast de godsdienst niet mag negeren. Dit radicalisme valt niet te begrijpen, zegt zij, zonder grondige kennis van de ’zuivere’ islam.

Het blijft een fascinerend fenomeen dat de tweede en derde generatie moslima’s in Nederland zoveel strenger en orthodoxer in hun geloof zijn geworden. Terwijl zij, anders dan hun moeders en grootmoeders, alle kansen hebben op opleiding, ontplooiing en emancipatie, belijden zij een geloof dat de patriarchale verhoudingen wil bestendigen.

Ongetwijfeld spelen, zoals Jolande Withuis onlangs schreef, in het radicaliseringsproces van moslimvrouwen psychologische en sociologische factoren een belangrijke rol. Maar een analyse blijft incompleet als je er de geloofsaspecten niet bij betrekt. Het moslimradicalisme is immers religieus gemotiveerd en ontleent zijn ideologie aan belangrijke islamitische doctrines. Sterker, moslimradicalisme valt niet te begrijpen zonder kennis van de leerstellingen rond djihad, dawa (verspreiding van het geloof) en het martelaarschap. Gebrek aan informatie daaromtrent is een handicap om te komen tot een goede analyse van hun motivatie.

Er valt veel te leren van de beschikbare informatie over vrouwelijke moslimradicalen buiten Nederland. Hun levensomstandigheden verschillen weliswaar van die van Nederlandse radicale moslima’s, maar het is veeleer de subjectieve beleving die tot radicalisme leidt dan de objectieve werkelijkheid. Radicaliserende vrouwen hier kunnen het gevoel hebben dat hun strijd voor het gehoorzamen aan bepaalde islamitische voorschriften – bijvoorbeeld de allesbedekkende hoofddoek – even heilig en gerechtvaardigd is als de strijd van Palestijnse vrouwen tegen de Israëlische bezetting. Palestijnse vrouwelijke terroristen oefenen sowieso een grote aantrekkingskracht uit op radicaliserende moslima’s overal ter wereld; ze zijn hét voorbeeld van islamitisch vrouwelijk heldendom.

(Lees verder)

19 06 07 - 03:28 - Polleke - Vrouwen in de Islam| - § ¶

---

Vechten voor het recht op ongeloof

Interview met Dutch, oprichtster FFI Nederlandstalig. Door Ayfer Erkul

Ze zijn met velen, moslims die zich hebben afgekeerd van de islam, maar het stilhouden uit vrees voor wraak vanuit de islamitische gemeenschap. Afvalligen krijgen immers geen genade. Eens moslim altijd moslim, zegt de islam. Maar zes jaar na de aanslagen van 11 september komt er een wereldbeweging op gang van ex-moslims die hun geloof openlijk willen kunnen afzweren. Ze waarschuwen voor de radicalisering van de islam en eisen vrijheid, van geloof én ongeloof.

Jaren van twijfels en vragen stellen kostte het, maar toen hakte Karine* de knoop door. Ze zou voortaan geen moslim meer zijn. Niet meer vijf keer per dag bidden, geen ramadanvasten meer doen, geen sluier meer over haar haren dragen. Zwijgen, zei haar man telkens als ze over haar twijfels begon. Maar de kiem van haar ongeloof was gezaaid. "Door de Koran uit te pluizen en de Ahadith (de overleveringen van de profeet Mohammed) te lezen, ben ik helemaal ongelovig geworden", zegt ze.

Ze wil anoniem blijven, uit angst voor nog meer bedreigingen dan die ze de afgelopen jaren over zich heen kreeg. En ze wil haar echtgenoot sparen. Karine is nog altijd getrouwd met de Tunesische man voor wie ze zich toen bekeerde. Een Vlaamse vrouw van vijftig jaar die er jarenlang van overtuigd was dat de islam het beste was wat haar ooit was overkomen. "Nu besef ik dat ik mij toen heb bekeerd tot een godsdienst die ik helemaal niet kende", zegt ze. "Ik deed het uit liefde voor mijn echtgenoot, maar ook uit godsbesef. Ik kom uit een katholiek nest, was gelovig en dacht dat de islam wel een beetje als het christendom zou zijn, met een god en een paradijs."

Zoals Karine zijn er duizenden, wellicht tienduizenden in de wereld. Moslims die zich hebben afgekeerd van de islam, maar het stilhouden uit vrees voor wraak vanuit de umma, de islamitische gemeenschap. Afvalligen krijgen geen genade in de islam. Een moslim die zijn religie afzweert, begaat een doodzonde.

Waren die ex-moslims lang vooral op zichzelf aangewezen, dan kwam daar na de aanslagen van 11 september verandering in. Overal in de wereld organiseren afvalligen zich, vanuit de visie 'vrijheid van geloof, maar evengoed vrijheid van ongeloof'. Ze waarschuwen voor de radicalisering van de islam en komen op voor meer vrouwenrechten in de religie. Ze lezen de Koran kritisch en wijzen op verzen die in strijd zijn met de seculiere maatschappij. Vaak met gevaar voor eigen leven: de Koran is voor moslims immers het letterlijke woord van God en dus volmaakt.

In Canada richtte de Iraanse afvallige Ali Sina de website faithfreedominternational.org (FFI) op, een ontmoetingsplaats voor ex-moslims en critici van de islam. De site roept op tot de eliminatie van de islam, "de meest verraderlijke doctrine van haat". Sina moet al jaren onderduiken, uit vrees voor represailles van moslims.

In Tunesië richtte Kadir Labibi, een ex-imam, de website www.islamla.com op, wat zoveel betekent als 'neen aan de islam'. Tegen Labibi werd een fatwa uitgesproken en hij krijgt politiebewaking van de overheid. In Duitsland is er een Zentralrat der Ex-Muslime, opgericht door Mina Ahadi, een Iraanse die tien jaar geleden haar land ontvluchtte. Onder de leuze 'Wir haben abgeschworen' heeft de organisatie al driehonderd leden kunnen inschrijven. Ahadi zelf kan, nadat ze haar initiatief had bekendgemaakt in de media, niet meer zonder politiebescherming de straat op.

Zoveel politieke correctheid
Karine kan erover meepraten. Zij richtte enkele jaren geleden, na contact met Ali Sina, de Nederlandstalige versie op van FFI, dutch.faithfreedom.org. Sindsdien krijgt ze alle vervloekingen van Allah, enge ziekten en de grofste beledigingen in haar mailbox. Een hoerendochter is ze. De satan in eigen persoon. Hoe durft zij, niet eens een echte moslim, de islam zwartmaken. "Ze kennen mij gelukkig alleen via mijn moderatornaam, Dutch", lacht Karine. "Anders had ik al de nodige afranselingen gehad."

De site biedt een forum aan ex-moslims, maar eveneens aan moslimcritici, en ook moslims kunnen reageren. "We hebben leden van alle politieke strekkingen, en dat is goed. We zijn wel op onze hoede voor Vlaams Belangers. Als die een reactie plaatsen - en je merkt al snel dat iets uit die hoek afkomstig is - wordt dat gecorrigeerd. We zijn geen racisten of moslim-bashers. De meesten van ons zijn zelf niet eens afkomstig uit Europa of zijn met een allochtoon getrouwd."

Op 5 mei kwamen de leden voor het eerst samen, nadat ze al maandenlang op het forum hadden gediscussieerd. Dat gebeurde op een geheime locatie, ergens in Antwerpen. "We wilden elkaars motivatie leren kennen, elkaar aftasten. Er zaten Afghanen bij, Marokkanen, Belgen en Nederlanders."

Die dag werd beslist om elkaar te blijven ontmoeten, zich beter te organiseren en de bevolking te blijven sensibiliseren. Karine: "In Europa is er zoveel onwetendheid, zoveel politieke correctheid, zoveel collectief schuldgevoel over een koloniaal verleden dat de waarheid gewoon niet gezegd mag worden, anders wordt er meteen het etiket racisme op geplakt."

Die politieke correctheid zit ook Ehsan Jami dwars. "Links is te vaak bang voor de eigen achterban", zegt Jami, die in Nederland vorige maand het Centraal Comité voor Ex-moslims oprichtte. Jami, pas 22 jaar, is zelf lid van de linkse PvdA en gemeenteraadslid in Leidschendam-Voorburg. Zijn partij, die de meeste stemmen haalt onder allochtone kiezers, zit verveeld met hem. Jami is te extreem, klinkt het. Te direct. "Er zijn woorden die als een rode lap op een stier werken en de moslimgemeenschap heeft weinig zelfvertrouwen", verklaarde PvdA-lid en filmmaker Eddy Terstall aan de krant NRC. "Als ze dan ook nog eens horen dat ze dom zijn, gaan ze in de defense mode."

(Lees verder)

16 06 07 - 14:34 - ffi_admin - Ex-moslims| - § ¶

---

Is Hamas gematigd?

Hamasleider Zahar reageert na de machtsovername in Gaza

Mahmoed Zahar, een Hamasleider en een van de ’aanvoerders’ van de huidige machtsovername, weerspreekt deze visie. Twee jaar geleden, toen Israël zijn troepen uit Gaza wegtrok, stelde hij al dat Gaza gewoon Hamastan hoorde te zijn. Zahar heeft ook geen boodschap aan de stemmen in het Westen die oproepen tot een gesprek met Hamas, omdat dit matigend zou werken op deze groepering.

„Ik vertrouw dat begrip matigend niet”, zegt hij. „Wij zijn al gematigd. Maar als mensen denken dat we gematigd moeten zijn op de Westerse wijze. Dat is niet gematigd, dat is corruptie.” Zijn leidraad is de islam, zijn weg is simpel: „De mars van het verzet zal voortduren tot de islamitische vlag wappert, niet alleen over de minaretten van Jeruzalem, maar over de gehele wereld.”

14 06 07 - 17:00 - ffi_admin - Israel - Palestina| - § ¶

---

De echte jihad is die tegen het beest in jezelf

"Het is een ontwikkeling naar perfectie” - Bron: www.trouw.nl

’Jihad’, dat is de heilige oorlog ter verdediging van de islam. Maar naast die ’kleine’ jihad bestaat de ’grote’ jihad, de persoonlijke strijd tegen lusten en driften. Drie moslima’s vertellen: „Het is een ontwikkeling naar perfectie”.

Een zomerse middag op een Gronings terras: korte rokjes, topjes. Was dit een Arabisch land, dan zouden mannen hiervoor gewaarschuwd worden, zegt Sarah (35), een Nederlandse arabiste die zich een aantal jaren geleden tot de islam bekeerde. Ze wil liever niet met haar achternaam in de krant, omdat ze niet wil dat haar uitspraken bekend worden op haar werk. Op Arabische websites, zegt Sarah, worden moslimmannen ’s zomers opgeroepen tot de ’jihad van de ogen’: bij al die schaarsgeklede vrouwen kunnen ze hun blik maar beter op de grond gericht houden.

Het wegkijken van vrouwelijk schoon wordt, net als bijvoorbeeld het op tijd verrichten van de vijf dagelijkse gebeden en het bedwingen van geldzucht, gezien als een uiting van ’jihad al-nafs’. Volgens Sarah is dit „een jihad van de ziel, een inspanning om het slechte in jezelf tegen te gaan en te streven naar het goede”. De moslimgeleerde Al-Ghazali, auteur van het boek ’De redder uit de dwaling’, beschreef al aan het begin van de twaalfde eeuw zijn ideeën hierover. De menselijke natuur heeft, volgens hem, een dierlijke kant gericht op de bevrediging van de passies. Moslims moeten daar tegen strijden, met het verstand dat ze van God hebben gekregen. Door deze interne, spirituele worsteling onderwerpt de moslim zijn natuurlijke hartstochten. Hij reinigt zijn ziel en komt dichter bij God.

„Ik zie het als een strijd tegen mijn negatieve eigenschappen”, zegt Sarah. „Een ontwikkeling naar perfectie. Het gaat erom dat ik mijn eigen onhebbelijkheden overwin en de puntjes op de i zet. Aan het einde van iedere dag kijk ik kritisch terug op mijn handelingen en overdenk ik de dingen die ik tegen anderen heb gezegd. Zo ga ik na of ik iedereen juist heb behandeld.”

(Lees verder)

12 06 07 - 14:35 - ffi_admin - Integratie| - § ¶

---

Gematigde moslims roeren zich

Van Volkskrant verslaggeefsters Janny Groen en Annieke Kranenberg.

AMSTERDAM - Het jonge PvdA-raadslid Ehsan Jami is met de lancering van zijn Centrale Comité voor Ex-moslims geen eenzame strijder tegen het moslimextremisme. De afgelopen maanden hebben over de hele wereld groepen afvallige, seculiere en gematigde moslims hun krachten gebundeld.

Zo is in maart een seculiere islamtop gehouden in het Amerikaanse St. Petersburg (Florida). In diverse Europese landen zijn comités voor ex-moslims opgericht. In mei kwamen op een geheime plek in Antwerpen voor het eerst Vlaamse en Nederlandse leden bijeen van een internationaal webforum dat kritisch staat tegenover de islam.

Deze groepen streven strikte scheiding van moskee en staat na, de verankering van de seksegelijkheid in (familie)wetten, de erkenning van het recht op afvalligheid en de acceptatie van kritiek op de islamitische tradities. Ook moslims die de islam van binnenuit willen hervormen, beginnen zich te roeren. Vooral de toenemende intolerantie van de orthodoxen jegens hen brengt deze tegenbeweging op gang. De hervormers willen laten zien dat islam en democratie goed samengaan. Zij krijgen actieve steun van de Verenigde Staten, die een sterk democratisch moslimfront nodig vinden in de oorlog tegen het terrorisme.

11 06 07 - 16:51 - ffi_admin - Commentaar op het Nieuws| - § ¶

---

De verpaupering van de PvdA

Peter Louter

Zelf spreken ze van een crisis. Maar dat is het niet. Het zou een crisis zijn als er heftige discussies in de partij gaande waren en leden onderling sterk zouden verschillen over de in de toekomst te volgen koers. Dat zie je niet bij de PvdA. Stemmers en leden verlaten het zinkende schip nu ook Bos niet in staat is gebleken om een levensvatbare koers uit te zetten voor de partij die in de politieke geschiedenis van Nederland zo’n belangrijke rol heeft gespeeld. Het is ook niet te verwachten dat iemand nog zal slagen waar Bos heeft gefaald, wel moest falen.

Het spel is uit. Veel prominenten van de PvdA beseffen dat maar al te goed. Ze (Monasch, Terstall, Zwagerman e.d.) maken nog analyses, schrijven aanbevelingen, maar het zijn de doodsreutels van stervende sociaal-democratische idealen die aan de multiculturele samenleving zijn verkwanseld.

Allochtonen vormden de laatste slachtoffergroep waar de PvdA zich om heeft bekommerd. Het ging ten koste van de traditionele achterban die als eerste met de gevolgen werd geconfronteerd. Hun waarschuwingen werden in de wind geslagen, hun verzet als islamofoob en discriminatie afgedaan. De traditionele achterban verlaat sindsdien de partij.

In mijn analyse heeft de partij dat te danken aan de omgang met haar kaderleden van allochtone afkomst. Zinnige bevraging of kritisch weerwerk is nagelaten toen hun meningen een belangrijke rol gingen spelen in de PvdA. Op die wijze maakte het politiek correcte denken zich meester van de partij. Er werd geloofd dat het wel goed zou komen met de integratie. Er werd geloofd dat alles wel goed zou komen als organisaties van allochtonen stevig werden gesteund met subsidies. Er werd weggekeken toen dat allemaal slecht lukte. Dat gebeurde ook bij de vele kostbare maar nauwelijks effectieve compensatieprogramma’s. Consequente wijzen van denken en van oordelen werden opgerekt en iedereen deelde in de vreugde van het toenemend aantal allochtone stemmen voor de partij.

De PvdA betaalt daarvoor echter een hoge prijs. Bedreven in het slachtofferjargon, heeft het allochtoonse kader de PvdA beroofd van haar stem en laat in plaats daarvan de eigen stem horen als het om voor allochtonen gevoelige onderwerpen gaat. Op deze wijze werd multiculturaliteit het nieuwe credo van de PvdA waarin vooral de allochtone kiezers geloofden. Om dat daarmee de kritiek in hun richting kon worden gesmoord. De relatie tussen de PvdA en haar allochtone, overwegend islamitische, achterban is toch al een vreemde. De islam is ideologisch veel nauwer verwant aan een partij als de Christen Unie. De PvdA kwam echter in aanmerking omdat zij openstond voor het slachtofferdenken en daar in mee ging onder aanvoering van zijn postmoderne en naïeve docterandussen.

Behalve dat slachtofferdenken is er sprake van maar een geringe match tussen de PvdA en haar vooral islamitische achterban. Pijnlijk wordt dat duidelijk in de traditionele afkeer van islamitische allochtonen voor beroepen in de sociale dienstverlening (uitgezonderd de goed betaalde), een sector die toch een speerpunt vormt in het beleid van de PvdA. Pijnlijk duidelijk wordt dit ook bij het begrip solidariteit dat bij allochtonen eenzijdig wordt opgevat en versmald tot de eigen groep. Internationale solidariteit geldt alleen het eigen thuisland of de wereldwijde islamitische gemeenschap.

Het getij voor slachtofferdenken is echter verlopen, ook al is het slachtofferdenken nog volop aanwezig. De Franse filosoof Pascal Bruckner wijdde een boek (De verleiding van de onschuld) aan het slachtofferdenken in de Europese cultuur en tekende daar zorgvuldig het falen van op. Paul Sennet deed het in zijn boek ‘Respect’ en zelfs Tariq Ramadan, dé ideoloog voor jonge moslims, brak zijn staf over het slachtofferdenken. Regeringen weren in toenemende mate slachtoffers uit hun beleid. Binnen de PvdA is het echter een traditie geworden die moeilijk is te veranderen. Een hele generatie van allochtonen is opgegroeid met slachtofferdenken dat hen spaarde voor zelfkritiek of inspanning. De oproepen van bijvoorbeeld stadsdeelvoorzitter Marcough aan zijn achterban om meer aan zelfkritiek te doen, vallen zichtbaar in onvruchtbare aarde. De allochtone achterban zit niet te wachten op zedenpreken en is gewend politici af te rekenen op wat ze voor hen bereiken. Die achterban houdt hun politieke voorlieden gevangen, zoals die politieke voorlieden op hun beurt de PvdA gevangen houden.

Het bovenstaande model werd duidelijk zichtbaar toen PvdA-raadslid Ehsan Jami de trom begon te roeren als ex-moslim. Paniek in de PvdA, omdat dit geluid gevoelig lag bij de achterban. Terstall begon terstond met twee tongen te praten. Zijn bevoogdende steun aan Jami kon verbaal niet geheel gerijmd worden met zijn email aan de PvdA-hotemetoten.

Wouter Bos heeft vermoedelijk niet doorzien hoe sterk het belang van de allochtone kiezer zijn boodschap binnen de partij verwaterde. De autochtone kiezer zag het wel.

Er is geen crisis binnen de PvdA. De PvdA is verpauperd door nalatigheid in het onderhoud van haar identiteit. Elementaire waarden bladderen als slechte verf aan haar gevel en er is nauwelijks nog een achterban die dat kan herstellen.

10 06 07 - 04:18 - ffi_admin - Opinie| - § ¶

---

Moet de PvdA ex-moslims openlijk steunen?

Poll op de website van de Amsterdamse PvdA.

Bij een poll op de website van de PvdA Amsterdam met de vraag ‘PvdA moet ex-moslims openlijk steunen?’’ stemde 66% van de respondenten op de keuzemogelijkheid ‘Nee, daarmee stoot je veel mensen af’’. Slechts 31% stemde op de keuzemogelijkheid ‘Ja. Natuurlijk. We zijn er voor iedereen die zich emancipeert'. Er waren op het moment van plaatsing van dit NRP-bericht 1382 stemmen uitgebracht (zie poll hierboven).

De poll heeft betrekking op de publiciteit die ontstond rond ex-moslim en PvdA raadslid Ehsan Jami. Volgens ‘richtlijnen’ van PvdA-lid Eddy Terstall zou Jami zijn ‘toon moeten matigen’. In een later verwijderd tekstfragment bij de poll wordt de commotie hierover omschreven als 'een grote storm en een klein beetje water'. De tekst is een aankondiging voor een PvdA debat op 8 juni a.s. met o.a. Ehsan Jami en Vrij Nederland journaliste Margalith Kleiwegt. Ook Eddy Terstall is aanwezig en ‘Islaam Aangenaam’, een club jongeren die meer begrip voor de islam wil.

Hier kun je het hele artikel lezen. Zie ook Nieuw Religieus Peil

07 06 07 - 03:37 - ffi_admin - Ex-moslims| - § ¶

---

Sociaal-democraat in hart en nieren

Interview met Eshan Jami uit 2004 door Alfred van der Helm en Willem Minderhout

Politieke partijen zijn geen gezelligheidsverenigingen. Hoewel? Dat zijn ze natuurlijk ook, of ze zouden dat moeten zijn. Maar politieke bijeenkomsten zijn niet erg geschikt om je partijgenoten ‘als mens’ te leren kennen. De agenda’s zijn altijd veel te vol en er wordt veel te serieus en zwaarwichtig gepraat. In de pauzes en na afloop in de kroeg klieken meestal dezelfde groepjes samen en die kennen elkaar al. Dit geldt eens te meer voor de ‘allochtone PvdA-er’. Wij realiseren ons dat de allochtone leden waar wij mee omgaan ‘Nederlanders’ met een wat afwijkende geboorteplaats zijn. De PvdA heeft echter moeite met het formuleren van een eenduidige politiek t.o.v. ‘allochtonen’. Een probleem dat in ‘De kaasstolp aan diggelen’ al werd gesignaleerd, manifest werd toen Ayaan Hirsi Ali de PvdA verliet en in het post-Van Gogh tijdperk extra nijpend wordt.

Als eerste spraken Alfred van der Helm en Willem Minderhout met Ehsan Jami. Ehsan is 19 jaar en komt oorspronkelijk uit Iran. In zijn woorden: “Een land zonder democratie. Een land zonder wetten. En een land dat geregeerd wordt met de koran in de ene hand en een zwaard in de andere.” Hij is lid geworden van de PvdA in november 2003. Vooral vanwege zijn geloof in sociaal-economisch stabiliteit. Hij heeft echter kritiek op het integratie en immigratie beleid. “Ik heb het vermoeden dat de PvdA het Paarse gedachtegoed nog handhaaft. Veel vrienden van mij vinden dat mijn standpunten niet matchen met het PvdA gedachtegoed. Maar ik geloof dat de PvdA het beste voor heeft met de Nederlandse bevolking. En ik geloof dat je binnen een systeem alleen veranderingen kan aanbrengen. Dus niet zomaar overstappen naar een andere partij zoals Ayaan Hirsi Ali.”

In de ouderlijke flatwoning van Ehsan Jami in het kalme Voorburg strijkt op een al even kalme winteravond de Rooie Reiger neer voor een interview. Leidraad is een kwartet moties, ingediend bij het Partijbestuur van de PvdA.

Je bent bestuurslid van de afdeling Leidschendam-Voorburg van de Partij van de Arbeid. Veel allochtonen in de Voorburgse politieke arena?

In Voorburg ben ik de eerste Iraniër, om niet te zeggen de eerste allochtoon die tot het lokaal bestuur van de PvdA is doorgedrongen. Maar daarbij hoeft het niet te blijven, want voor de gemeenteraadsverkiezingen ga ik mij in 2006 verkiesbaar stellen en word dan wellicht de eerste niet-autochtoon in de Voorburgse raad.

(Lees verder)

06 06 07 - 04:06 - ffi_admin - Interview| - § ¶