Heb je islam-gerelateerde vragen over familie, vrienden en geliefden? Word je geconfronteerd met een moeilijke situatie, en zou je graag een advies willen?
Stel je vraag aan tante Latifa!
Islam en democratie gaan niet samen, deel 3 - Ali Sina
Illustratie: Gregorius Nekschot Vertaling: Bernadette de Wit Bron: Het Vrije Volk
Ali Sina is hoofdredacteur van Faith Freedom, een site van seculiere moslims die gelovigen helpt bij het verlaten van de islam. Hij werd in 2004 met de dood bedreigd.
Islam en democratie gaan niet samen, deel 3 - Ali Sina
‘De islam is uiterst misleidend en ondanks dat het een oorlogsideologie is, stelt dit geloof zichzelf voor als een vredesreligie.’ Dat zegt de ex-moslim Ali Sina.
Wat we tot nu toe hebben geleerd, is dat khilafat (het kalifaat) of velayat-e faqih (de sjiïtische versie daarvan) niet anders zijn dan fascisme.
De Columbia Encyclopedia omschrijft fascisme als ‘Een totalitaire regeringsfilosofie die de staat en de natie verheerlijkt en de staat de controle over alle aspecten van het nationale leven toekent’.
De kenmerken van de fascistische denkwijze zijn:
'Fascisme, vooral in de vroege stadia, is noodzakelijk antitheoretisch en openlijk opportunistisch, teneinde vele uiteenlopende groepen aan te spreken. Niettemin zijn er een paar sleutelbegrippen. Eerst en vooral de verheerlijking van de staat en de totale onderschikking van het individu daaraan. De staat wordt gedefinieerd als een organisch geheel waarin individuen moeten worden opgenomen voor hun eigen bestwil en omwille van de staat. Die ‘totale staat’ is absoluut in zijn methoden en onbegrensd door de wat in zijn beheersing en leiding van zijn burgers.'
'Een tweede belangrijk begrip in het fascisme komt uit de theorie van het sociaal Darwinisme. De doctrine van het overleven van de sterkste en de noodzaak van de strijd om het bestaan wordt door fascisten toegepast op de gehele natiestaat. Vredelievende, inschikkelijke naties worden gezien als gedoemd om ten onder te gaan, in tegenstelling tot meer dynamische naties, waarmee strijd en agressief militarisme een hoofdkenmerk is van de fascistische staat. Imperialisme is de logische uitkomst van dit dogma.'
'Een ander element van fascisme is elitisme. Redding van de heerschappij van het gepeupel en het vernietigen van de bestaande sociale orde kan alleen worden bewerkstelligd door een autoritaire leider die de hoogste idealen van de natie belichaamt. Deze opvatting over de leider als held of superman, deels geleend van de romantiek van Friedrich Nietsche, Thomas Carlyle en Richard Wagner, is nauw verbonden met het verwerpen van de rede en intelligentie in het fascisme en zijn nadruk op visie, creativiteit en de wil.’
Stompzinnig boek
Laten we dit vergelijken met de islam. De islam is opportunistisch par excellence. De islam is uiterst misleidend en ondanks dat het een oorlogsideologie is, stelt dit geloof zichzelf voor als een vredesreligie.
De islam heeft universele aanspraken. Vrouwen worden erin onderdrukt. Mohammed was een vrouwenhater van het ergste soort, maar zijn apologeten stellen hem voor als de kampioen van de vrouwenrechten.
De Koran is een stompzinnig boek vol nonsens, toch beweren zijn verdedigers dat het een wonder is vol wetenschappelijk bewezen feiten. De islam is tegen kennis en technologie, toch wordt dit geloof voorgesteld als de godsdienst die leren aanmoedigt. Moslims herinneren anderen er graag aan dat Mohammed heeft gezegd: ‘Zoek kennis, zelfs in China’. Maar feit is dat alle kennis die in strijd is met de Koran wordt beschouwd als duivels en moet worden vernietigd.
Boeken verbranden
De Koninklijke Bibliotheek van Alexandrië, Egypte, was ooit de grootste in de wereld. Zij werd begin derde eeuw voor Chr. opgericht tijdens het rijk van Ptolemeus. Op haar hoogtepunt herbergde ze 400.000 tot 700.000 perkamentrollen.
In het jaar 640 na Chr. nam Mohammed de stad in en toen hij vernam van ‘een grote bibliotheek die alles kennis van de hele wereld bevat’ vroeg de veroverende generaal Kalief Omar om instructies. Omar is wel geciteerd met een uitspraak over de eigendommen van de bibliotheek: ‘Ze zullen óf de Koran tegenspreken, en in dat geval zijn de ketters, óf ze komen ermee overeen, dus zijn de overbodig’. Voor alle zekerheid gaf hij orders de bibliotheek te vernietigen en de boeken te verbranden.
Dit is hoe moslims proberen een vals beeld van de islam te geven, zodat het een groot publiek aanspreekt.
Ondergeschikt individu
Echter, het belangrijkste kenmerk van de islam is het verheerlijken van de islamitische staat en de totale ondergeschiktheid van het individu aan die staat.
Net als in het fascisme wordt de islamitische staat gedefinieerd als een organisch geheel waaraan individuen zich moeten onderwerpen. In de islam is vrijheid altijd vrijheid-in-onderworpenheid aan Allah en zijn boodschapper. Het woord ‘islam’, dat moslims heel misleidend vertalen als vrede, betekent onderworpenheid.
Wat goed is voor de islam en de islamitische staat, is goed voor moslims en wat slecht is voor de islamitische staat, moet worden versmaad en ook worden gezien als slecht voor de moslims. De islam en het vestigen van de islamitische overheersing is het hoogste goed en het uiteindelijke doel waarnaar elke moslims moet streven.
Agressief geloof
De site Muslim Canada schrijft: ‘De hoogste organisatie in de samenleving is de staat. De islam heeft de wereld de praktische vorm en idealen van staatssoevereiniteit geschonken. Om die reden is de vraag hoe religie het leven moet inspireren, informeren en disciplineren vanzelfsprekend verbonden met de vraag hoe godsdienst is verbonden aan de hoogste organisatievorm van de maatschappij (de staat)’.
De andere hoofdbepaling van de islam is het begrip jihad en de noodzaak tot strijd voor het bevorderen van de islamitische dominantie. Het motto ‘de islam is een geloof van vrede’ is een absurde slogan, onderdeel van het islamitische ‘bedriegersspel’. De islam heeft niets te maken met vrede, vrede is niet wat wordt gepredikt, dit geloof is nooit vredelievend geweest en dat zal het ook nooit worden.
De islam is opgerukt door agressief militarisme en beschouwt jihad en martelaarschap als de meest meritocratische daden. In zijn aard is dit geloof militant en imperialistisch.
Zetel voor het leven
Fascisme is elitair. Dat geldt ook voor de islam. De kalief of de velayat-e fawih is de opperste autoriteit op aarde. Hij is degene die de schrift kan lezen en de enige die de teksten op de juist wijze kan begrijpen. Zijn woord is het laatste en onbetwistbare decreet. In theorie kan in een islamitisch land iedereen de ambitie hebben om heerser te worden, net als in het communisme. In de soennitische sekte wordt de kalief gekozen door de bevolking, terwijl de velayat-e faqih in het shiïsme wordt benoemd door een lichaam samengesteld uit de heersende moella’s, ‘de Vergadering van Experts’ genaamd.
Maar of die heerser nu wordt gekozen of benoemd, hij bezit zijn zetel net als in andere totalitaire regiems, voor het leven en hij gehoorzaamt geen enkel menselijk gezag.
Verachting van de rede
Een andere overeenkomst tussen islam en fascisme is de verachting van de rede en intelligentie in beide ideologieën. In de islam ligt de nadruk op het geloof en onbetwistbare gehoorzaamheid aan het mandaat van God. De rede wordt verworpen als een dwaling.
Abu Hamid Al-Ghazali (1058-1111) wordt als de grootste islamitische geleerde aller tijden gezien. In zijn boek Onsamenhangendheid van de Filosofen wees hij bitter Aristoteles, Plato, Socrates en andere Griekse denkers af als ongelovigen. Hij richtte zijn pijlen ook op de Perzische filosoof Avicenna (Ibn Sina, 980-1037) omdat die een rationalist was en intellectueel putte uit de oude Grieken. Doordat hij de nadruk legde op de onverenigbaarheid van geloof en rede en doordat hij stelde dat het onzinnig was om geloof als ondergeschikt aan de rede te zien, verleende Ghazali geldigheid aan onberedeneerd geloof – en dus verheerlijkte hij stompzinnigheid.
Geopenbaarde’ kennis
In zijn boek The Formative Period of Islamic Thought (1973) schrijft Watt:
‘De vroege periode in het islamitische denken wordt overheerst door de opvatting van de onveranderbaarheid van het ware geloof en het specifiek Arabische en islamitische begrip van de de aard van kennis. Kennis die van belang is voor het verloop van het leven – dit is kennis in de meest volledige zin – wordt verkregen in de geopenbaarde woorden van God en in de gezegden van de profeten en andere bijzonder begaafde mannen. Uit die wording van kennis volgt dat het werk van de geleerde is om de geopenbaarde tekst en andere wijze woorden accuraat over te brengen.’
Het is van belang op te merken dat als moslims het over kennis hebben, ze de ‘geopenbaarde’ kennis bedoelen en niet de seculiere, wetenschappelijke kennis die aan de wieg stond van onze beschaving. Het woord wetenschap is in het Arabisch Ilm. De mensen die deze Ilm bezitten, worden Oelama genoemd. Maar Oelama betekent niet wetenschappers. Het betekent religieuze geleerden.
Ilm is godsdienstige wetenschap. De islam moedigt het leren van wetenschappen niet aan. De islamitische talen hebben er niet eens een echt woord voor. Wat de islam wel aanmoedigt, is religieus leren. Dit is wat Mohammed bedoelde toen hij over het ‘zoeken van kennis’ sprak. En dat houdt in het uit het hoofd leren van de Koran en de Hadith.
In deel vier schrijft Ali Sina over het fascistische karakter van de islamitische regering.
